Zaklinacze to strategiczna gra karciana, w której gracze tworzą artefakty, aby pokonywać potwory. Zasady gry są banalnie proste. Przed rozpoczęciem rozgrywki gracze wybierają jedną kartę wioski, a następnie każdy dobiera własną talię kart (z unikalną mechaniką), które po połączeniu tworzą wspólną talię podziemi. Ze złączonej talii gracze odsłaniają 6 kart i biorą po 5 kryształów. Każdy gracz w swojej turze albo wybiera kartę z rynku (opłacając jej koszt kryształami), albo zostaje w wiosce, aby uleczyć rany lub zbierać kryształy. Pozyskane karty gracze układają przed sobą w taki sposób, że przedmioty przykrywają przedmioty, a zaklęcia przykrywają zaklęcia - widoczny pozostaje jedynie dół każdej karty. W ten sposób powstają coraz potężniejsze artefakty, którymi gracze mierzą się z nadchodzącymi potworami. Gdy ostatnia karta zejdzie ze stołu wygrywa gracz, który zebrał najwięcej punktów chwały. Na papierze gra prezentuje się naprawdę interesująco i zapowiada mieszankę taktyki, planowania oraz subtelnej interakcji między graczami. Niestety w praktyce okazuje się to bardzo powierzchowne i mało angażujące. Mechanika sprowadza się głównie do wyboru jednej karty z rynku albo wyczekiwania kiedy dotrze bliżej i będzie tańsza. Łączenie talii, tworzenie synergii pomiędzy kartami oraz budowanie artefaktów podczas rozgrywki nie daje poczucie kontroli - losowość i przewidywalność sprawiają, że wynik partii jest mocno uzależniony od szczęścia, a nie od planowania. Podczas gry miałem wrażenie, że nic się nie dziej poza ciągłym przesuwaniem kart. Na plus mogę zaliczyć ładne grafiki i humorystyczne opisy na kartach, jednak dla mnie to zdecydowanie za mało. Podsumowując Zaklinacze są tytułem bez polotu i mało satysfakcjonującym. Dodatkowo przez słabą dostępność ceny tej gry są zdecydowanie przesadzone do tego co oferuje. Przed zakupem radzę lepiej sprawdzić tytuł. Moja ocena to tylko 5/10.

Gracze wcielają się w zaklinaczy, którzy tworzą potężne artefakty poprzez łączenie zaklęć i przedmiotów. Celem jest zdobycie jak największej liczby punktów chwały, pokonując potwory i zdobywając artefakty. Dla mnie słaba gra, duża powtarzalność najsłabszych potworów, zły dobór kolorystyki na rewersach, miasta mogłyby być większe. Interakcja między graczami jest minimalna i mało wpływowa, często gracze grają „obok siebie”, zamiast wchodzić ze sobą w realną rywalizację. Nawet pomysł na zaklinanie i wpływanie na losy innych postaci nie przekłada się na emocjonujące momenty, lecz raczej na mechaniczne wykonywanie powtarzalnych akcji.