Tetrisowy kafelkowiec o ratowaniu słodkich kotałków. Gra jest prosta w swoim podstawowym założeniu. Otóż, otrzymujemy walutę (ryby), za pomocą której będziemy m.in. ratować kotki. Natomiast każdą rundę rozpoczniemy od draftu kart. Wśród nich znajdziemy koszyki w których będziemy transportować uratowane puchate kulki, karty akcji natychmiastowych oraz karty lekcji (zadań) zarówno wspólnych jak i osobistych. Z wydraftowanych kart wybieramy te, które chcemy sobie zostawić, a następnie opłacamy ich koszt. W ustalonej kolejności zagrywamy karty. Po uratowaniu kotków z wyspy, układamy je na naszej łodzi. Odpowiednie ich ułożenie będzie skutkowało punktami dodatnimi lub ujemnymi. Trzeba to robić z głową. Po określonej liczbie rund gra dobiega końca i następuje podliczanie punktów. Gra pod zadania, zarówno publiczne i jak i prywatne to klucz do zwycięstwa. Oczywiście dobre ułożenie kotków na łodzi też doda punktów, ale bez zadań nie mamy szans na wygraną. Losowość w grze nie jest duża, dlatego bardziej doświadczeni gracze będą mieli odczuwalną przewagę. Z każdą kolejną partią, nasze posunięcia będą coraz bardziej zoptymalizowane oraz coraz lepiej punktowane. Gra posiada również wariant familijny (bez draftu), ale nie graliśmy w niego. Wykonanie bardzo dobre, nie ma się do czego przyczepić, no może do braku wypraski, ale to już czepialstwo. Kotki są przesłodkie i ratujemy je dzięki temu z jeszcze większym zaangażowaniem. Pudło pięknie prezentuje się na półce, śmiało może stać na froncie. Dla miłośników kotów - pozycja obowiązkowa, dla eurograczy - też warto mieć.

Gra łączy w sobie kilka mechanik, przez co układanie samych kafli nabiera głębi. Mimo wielu rzeczy do zrobienia gra jest wciąż łatwa i przyjemna, ale zdecydowanie nie jest szybkim fillerkiem. Czas i obszerność zasad może sprawić, że wielu początkujących graczy odbije się od tej przyciągającej, kotkowej gry. Ja ją lubię, ale tak bez przesady :) Ocena po 2 partiach. W 2 i 5 graczy. Średni czas = 89 min.