Biały Zamek

Muszę Wam powiedzieć, że mocno wkręciłem się w granie w Biały Zamek. Moja obsesja dotyczyła głównie rozgrywek online na Board Game Arenie. Grałem bez przerwy: rano przed pracą, w trakcie dojazdów, podczas przerwy na posiłek oraz jeszcze kilka razy wieczorem. Chęć pobicia własnego rekordu stała się wręcz obsesyjna. Starałem się maksymalnie kombować tury i chainować jak najwięcej akcji. Na obecną chwilę udało mi się zdobyć 89 punktów i jakoś nie mogę przeskoczyć tej bariery 90 oczek. Może kiedyś w końcu się uda.

To niezdrowe zaangażowanie trochę obrzydziło mi ten tytuł, przez co musiałem odpocząć i zabrać się za recenzję dopiero po kilku miesiącach przerwy. Po tym urlopie zagrałem jeszcze kilka partii i śmiało mogę powiedzieć, że nadal uważam Biały Zamek za świetnego eurasa. Gra jest prosta, szybka, a zarazem zmusza do myślenia nad każdym ruchem, żeby wycisnąć jak najwięcej z układania kości. Niby to tylko 9 tur, ale są one tak intensywne, że przez cały czas jestem mega skupiony na zwiedzaniu ciasnych murów zamku.

Ostateczny werdykt: Dla Białego Zamku warto było złamać One Wish Willow!