Fani dużego Białego Zamku będą zadowoleni, bo odnajdą tu znajome mechaniki i klimat. Skondensowana, szybka rozgrywka, gdzie każdy ruch ma znaczenie, na koniec daje satysfakcję. W naszym odczuciu trochę większą niż w wersji wieloosobowej. W skrócie: - klimat i mechaniki znane z dużego „Zamku” - tylko 12 tur - "robotnikami" są znaczniki, nie kości - sporo zależności w punktacji - losowość kart i układów może trochę utrudniać obraną strategię Dla lubiących strategiczne potyczki 1 na 1, zamknięte w kilku ruchach

Jestem absolutnie zachwycony. Biały Zamek: Duel na papierze brzmiał komicznie, bo nie dość, że to dwuosobowa wersja gry, która znakomicie działała na dwie osoby, to jeszcze pozbyli się kości, które były przecież trzonem rozgrywki?! To nie mogło się udać, a jednak, udało się. Biały Zamek: Duel to w moim odczuciu fenomenalna reinterpretacja tego co czyniło oryginał tak dobry: ciasnota nie tylko akcji ale i zasobów, połączona ze świetnym poczuciem spełnienia podczas robienia dużych combosów z prostych akcji. W swoim ruchu możesz zrobić tylko dwie akcje? Nic nie szkodzi, tak wszystko sobie odpalę, że tą akcją zrobię inną, tą inną jeszcze kolejną, a tamtą kolejna kupę kartę Wpływu, która mi da kolejną akcję… No i jeszcze zrobię drugą! Niesamowitą satysfakcję dają takie proste czynności. Świetnym jest dla mnie też to, że gra po prostu zajmuje dużo mniej miejsca niż zwykły Biały Zamek i przy okazji jest też dużo szybszy. Pół godziny i można rozgrywać szybki rewanżyk po czym wszystko szybko sprzątnąć. Chciałbym Wam napisać jeszcze jakiś minus, coś co mi się w tej grze nie spodobało, ale kurczę… no nic nie mogę znaleźć poza drobną uwagą dotyczącą zbierania symboli. ~ Kryspin

Biały Zamek Duel, to na pierwszy rzut oka gra niezwykle podobna do pierwowzoru. Ten sam okres historyczny, miejsce, część akcji i niektóre mechaniki. Jednocześnie w wielu aspektach gra jest kompletnie inna i wymusza odmienny sposób myślenia i łączenia akcji. Podoba nam się, że twórcy nie poszli na łatwiznę kastrując grę do wersji pojedynkowej. W projekcie przewidzieli rywalizacyjną przepychankę, podkradanie sobie kart i miejsc do umieszczania znaczników. Wprowadzili taktyczną mechanikę ulepszania kart wpływów oraz dodali nowe akcje. Grając w Biały Zamek Duel, mamy ciągłe wrażenie, że ta gra została dokładnie przemyślana. Nie ma tu miejsca na przypadek, chaos i puste akcje. Wszystko jest sprytnie powiązane w łańcuch przyczynowo skutkowy, który dobrze wykorzystany, da sporo punktów. Przez ciasnotę i krótką kołderkę, gra nie wybacza błędów, ale jednocześnie sprawia wrażenie nieco luźniejszej niż duża wersja. Biały Zamek Duel ląduje wysoko na naszej liście gier dwuosobowych i jeszcze wyżej na liście wersji duel dużych gier. Tą właśnie drogą powinien iść trend gier duelowych!

𝑩𝑰𝑨Ł𝒀 𝒁𝑨𝑴𝑬𝑲: 𝑫𝑼𝑬𝑳 W dniu wczorajszym swoją premierę ma dobrze znana gra czyli Biały Zamek tym razem w wersji Duel 🏰 Już po otwarciu pudełka możemy stwierdzić, że wersja dwuosobowa jest bardziej uboga. Nie ma tu przede wszystkim charakterystycznych mostów na kości ba! tutaj nawet nie ma kości 😂 W "Białym Zamku: Duel" każdy z graczy wciela się w rolę jednego z klanów. Gra polega na rywalizacji o wpływy na Dworze Białej Czapli. Oczywiście, ten kto zdobędzie najwięcej Punktów Klanu, wygrywa. Cała gra trwa raptem dwie rundy: 🔺 wyjściową 🔺 powrotną W trakcie rozgrywki gracze na początku swoich tur umieszczają znaczniki latarni na żetonach lokacji na planszy głównej. Stawiając tam je otrzymymują nagrodę latarni, czyli wszystkie nagrody, które są wskazane na planszy posiadłości oraz kartach w danej strefie. Ostatnią rzeczą, którą wykonują gracze w swojej turze to dwie akcje, z którymi sąsiaduje położony przez nas znacznik. Za wszystkie akcje wykonywane w czasie gry płacimy zasobami, monetami lub pieczęciami Daimyo, zatem warto je zbierać na swojej planszy posiadłości. Gdy żaden znacznik latarni nie pozostanie na planszach posiadłości obu graczy, rozpoczyna się runda 2. Zasady ma bardzo podobne jednak zamiast wykładania, gracze będą zbierać znaczniki i tak samo będą wykonywać akcje sąsiadujące z latarnią. Żeby nie było tak łatwo... jeżeli któryś z graczy posiada żeton zamiany aktywacji, może go użyć raz na turę i zamienić miejscami 2 żetony aktywacji w Zamku. Może to nieźle namieszać, gdy ktoś ma już ułożony cały plan 😈 A teraz najważniejsze pytanie, które się rodzi w Waszej głowie. Czy ta gra jest mi potrzebna? Nie będziemy ukrywać, że nam się na tyle dobrze gra w Biały Zamek, że nie czułyśmy pilnej potrzeby na to, by stworzono Biały Zamek w wersji dwuosobowej. Jednak z drugiej strony, musimy stwierdzić, że kiedy mamy ochotę na rozgrywkę w Biały Zamek, a czas jest ograniczony to ta wersja jest jak najbardziej ok. Rozgrywka jest naprawdę szybka, około 30 minut, tak, jak wskazuje pudełko. Satysfakcja z gry (zwłaszcza wygranej 😛) jest, a i krótkiej kołderki tutaj nie brakuje i zawsze, ale to zawsze będzie o jeden ruch za mało 😅 🔹Ilość graczy: 2 🔹Wiek graczy: 10+ 🔹Czas gry: 30 minut

Zawartość pudełka: Jak na tak małą grę jest wręcz imponująca. Plansza główna, 2 plansze posiadłości, karty wpływu , karty zasobów, karty latarni, kafelki placów treningowych oraz kilkadziesiąt różnego rodzaju żetonów. Mechanika gry: Pierwsze 6 tur to wystawianie latarni (robotników) na pola planszy i realizacja akcji wystawionej właśnie latarni oraz akcji z sąsiednich pól, czyli: 1) awans na dworze, 2) trening samurajów, 3) praca w ogrodzie, 4) handel 5) akcje z kart lub ulepszanie posiadanych. Większość akcji wymaga opłacenia w zasobach: monetach, pieczęciach, żelazie, żywności lub perłach. Kolejne 6 tur to zbieranie latarni z planszy na planszetkę. Znowu mamy do dyspozycji te same akcje, to znaczy akcje, których nie wykonaliśmy w pierwszej części nie są dostępne. Opinia: „Biały zamek. Duel” to świetna gra dla dwóch osób. Do niewątpliwych zalet zaliczam solidne wykonanie, dobrą cenę oraz niski próg wejścia. Zasady są proste i instrukcja objaśnia je w bardzo klarowny sposób. Nie oznacza to jednak, że to łatwa gra. Można sobie pogłówkować i wycisnąć z miej sporo. Jest wiele dróg do wygranej i można wykazać się strategicznym myśleniem. Jednak element rywalizacji sprawia, że przeciwnik może pokrzyżować nam szyki zajmując pole, które sobie zaplanowaliśmy. Na razie rozegraliśmy dopiero kilka partii, więc trudno na razie wyrazić opinię o regrywalności, ale bawiliśmy się bardzo dobrze. To świetny tytuł, kiedy nie ma się zbyt wiele czasu i ochoty na bardzo głębokie móżdżenie, jednak też na jakąś łatwiznę. „Biały zamek. Duel” rekomenduję również średniozaawansowanym graczom.