Odrodzenie Szkocji i Irlandii po apokalipsie! Tile-placement z losowym pazurem: losuj z woreczka kafle, kładź na hexach farmy, osady, elektrownie – tnij rywali, kontroluj porty, zamki, katedry i zielone pola. Karty celów końca gry snowballują strategie! Zasady banalne w 5-10 min (prostsze niż pociągi!), ale głowa paruje od planowania pod los. Warianty: lekka Szkocja vs trudna Irlandia. Drewniane cuda: 48 zamków + 32 katedry! Elegancja, emocje, satysfakcja.

Troszkę inny Knizia, ale jak zawsze dbający o dostatek losowości i by i tak nie dało się przesadnie analizować swoich posunięć. Oczywiście możemy obmyślać długookresowe strategie, ale co z tego, skoro i tak nie bardzo wiemy co my wylosujemy a co wylosuje nasz przeciwnik, a często ma to diametralne znaczenie. Zasady banalne: kładziemy płytkę, punktujemy, dolosowujemy płytkę. I tak aż płytki się nie skończą. Po wszystkich rundach jeszcze punktacja końcowa i tyle. Jedyne dwie trudności to zasady dokładania płytek i zasady punktacji, ale zajmuje to niecałą stronę instrukcji, więc nie jest tak źle. Dodatkowo gra ma dwa warianty (prostszy - z mapą Szkocji i trudniejszy - z mapą Irlandii). To prostsza gra od "pociągów" (wsiąść do pociągu). Dla początkujących, dla rodzin i dla tych, którzy okazjonalnie grywają w planszówki.

Powiedzieć, że to gra wybitna, byłoby przesadą. Natomiast przyznanie jej tytułu gry wyjątkowej jest jak najbardziej na miejscu! Nowa Ziemia zachwyca swoja wszechstronnością i uniwersalnością. Zagracie w nią z powodzeniem w składzie 2, 3, a nawet czteroosobowym, bez utraty sprawności mechaniki gry. Jeśli zasiądziecie do niej z nowymi graczami, szybko wytłumaczycie zasady i nawet jeśli nowicjusze przegrają, będą się świetnie bawić. Jeśli przy stole znajdą się wyjadacze, będą szukać najbardziej optymalnych ruchów, aby wyprzedzić się nawzajem, nie nudząc się przy tym. Rozgrywka zwykle zamyka się w ciągu 60 minut, więc zawsze znajdziecie na nią czas. Szkocję polecamy do rozgrywek luźniejszych, rodzinnych lub właśnie dla początkujących. Irlandia jest wyraźnie mniej losowa, a bardziej taktyczna i wymaga wieloaspektowego podejścia. Kwestią dyskusyjną pozostaje dociąganie żetonów, które umieszczamy na planszy. Jedni to polubią, inni nie. Losowość jest trochę wpisana w DNA tej gry. Plusy: -piękne wykonie i prezencja na stole -proste zasady -uniwersalność -wszechstronność -świetnie działa na każdą ilość graczy -dwie mapy, stanowiące odmienne wyzwania Minusy: -losowość (nam nie przeszkadza) Nowa Ziemia szturmem wbiła się na nasz stół i jesteśmy przekonani, że wiele razy jeszcze na nim zagości. Cieszymy się, że dzięki polskiemu wydaniu jeszcze więcej osób pozna ten świetny tytuł. Nowa Ziemia to jedna z tych gier, którą zdecydowanie warto mieć w swojej kolekcji, bez względu na to czy jesteście nowicjuszami, czy zjedliście zęby na planszówkach. Reiner Knizia zaprojektował wyjątkową grę, dlatego warto ją poznać, docenić i często rozkładać na naszych stołach