Łupy to taktyczna gra kafelkowa osadzona w nordyckim klimacie, w której każdy gracz rozwija własny fiord, układając heksy i budując wioskę pełną domów, strażnic i zamków. To nie jest wyścig po wspólnej planszy — tu każdy tworzy swoje terytorium, a zwycięży ten, kto najlepiej zaplanuje rozmieszczenie budynków, zasobów i wikingów. Rozgrywka opiera się na dokładaniu kafelków terenu do własnego fiordu oraz przejmowaniu budynków z planszy głównej. Stawiając wikingów na odpowiednich polach, zdobywasz heksy zasobów (drewno, owce, złoto), które następnie wykorzystujesz do kończenia budów. Kluczowe jest łączenie budynków w odpowiednie układy – na przykład tworzenie większych grup wikingów przy zamkach czy łączenie strażnic. Dodatkowym elementem są drakkary, które premiują określone zestawy zasobów i potrafią znacząco podbić końcowy wynik. Całość to sprytna mieszanka kontroli obszaru, zarządzania przestrzenią i punktowania za układy. Lubię Łupy za to, że zmuszają do myślenia przestrzennego i planowania kilku ruchów naprzód. Każdy heks ma znaczenie, a jedno złe ustawienie potrafi zablokować późniejsze możliwości rozwoju. Jednocześnie gra pozostaje przystępna zasadami i nie przytłacza nadmiarem wyjątków. To idealny tytuł dla osób, które lubią spokojne, taktyczne układanki z wyraźnym klimatem i poczuciem budowania „czegoś swojego”. Sprawdzi się w gronie graczy średniozaawansowanych oraz rodzin, które mają już doświadczenie z grami kafelkowymi. Jeśli ktoś szuka dynamicznej interakcji i bezpośredniej konfrontacji — tu jej niewiele, bo rywalizacja toczy się głównie poprzez optymalizację własnego fiordu.