Horror w Arkham: Ostatnia godzina to gra kooperacyjna, w której gracze wcielają się w badaczy próbujących powstrzymać rytuał przywołania Przedwiecznego na terenie Uniwersytetu Miskatonic. W trakcie rozgrywki poruszamy się po planszy, walczymy z potworami i zbieramy wskazówki, które pozwalają ustalić miejsce rytuału i go powstrzymać. Kluczowym elementem gry jest programowanie akcji, niestety to właśnie ten główny mechanizm jest jednocześnie największą bolączką tej gry. Każdy gracz zagrywa kartę pierwszeństwa bez pełnej wiedzy o decyzjach innych, a następnie karty zostają odsłonięte i gracz z najniższą wartością wykonuje górną, pozytywną akcję. Kolejni gracze niestety często zmuszeni są do rozpatrywania dolnych, zdecydowanie bardziej negatywnych efektów swoich kart. W praktyce zamiast pomagać w planowaniu, mechanika ta skutecznie je utrudnia i wprowadza sporo frustracji. Podczas rozgrywki często miałem wrażenie, że to gra „gra we mnie”, a nie ja w nią, a to z powodu, że realnie nie maiłem na nic wpływu, wszystkim decydował ślepy los. Do tego dochodzi żmudna aktywacja i przemieszczanie się potworów po kolejnych pomieszczeniach Uniwersytetu Miskatonic, co dodatkowo spowalnia całość i odbiera przyjemność z gry. Przez niefortunne rozwiązania związane z akcjami często przegrywamy nie dlatego, że popełniliśmy błąd, ale przez samą mechanikę gry. Samo szukanie odpowiedniej kombinacji wskazówek jest pomysłem ciekawym i dobrze przemyślanym, jednak trudno się tym cieszyć przez pozostałe rozwiązania zastosowane w grze. Jeśli chodzi o wykonanie, grafiki są te same, które Fantasy Flight Games umieszcza we wszystkich swoich grach, dla jednych będzie to plus, dla innych minus. Według mnie jeśli nie zdecydowano się na coś świeższego wizualnie, to mogli te środki przeznaczyć na dopracowanie lepiej samej mechaniki. Podsumowując Horror w Arkham: Ostatnia godzina to gra z ciekawym pomysłem, który niestety został przytłoczony przez nietrafione rozwiązania mechaniczne. Zamiast angażującej kooperacji dostajemy sporo frustracji i poczucie braku kontroli nad rozgrywką. Moja ocena to 5/10.

Kooperacyjna gra planszowa przeznaczona dla 1–4 graczy oferuje rozgrywkę trwającą około 30–60 minut. Gracze wcielają się w badaczy próbujących powstrzymać przywołanie przedwiecznego przez kultystów na Uniwersytecie Miskatonic. Aby to osiągnąć, muszą zebrać odpowiednie symbole rytualne, odkrywając wskazówki ukryte w różnych budynkach kampusu, jednocześnie walcząc z potworami i zapobiegając rozprzestrzenianiu się zła Gra cechuje się dużą losowością, plansza jest wykonana dość nudno, a ciemne, ponure kolory nie zachęcają do dalszej rozgrywki. Zagrałam dwa razy i nie mam ochoty wracać do niej.