Wyprawa Darwina jest bardzo ciekawą eurołamigłówką. Różne warianty setupu zwiększają regrywalność. Gra polega na szukaniu i odpalaniu kombosów akcji, żeby uzyskać jak najlepszy rezultat w jednym ruchu. Gdy się taki kombos uda wypatrzyć i zrealizować satysfakcja jest ogromna. Ważnym mechanizmem jest szkolenie swojego robotnika, żeby mógł wykonywać lepsze akcje. Robimy to poprzez dokładanie kolorowych pieczęci przy konkretnym robotniku, symbolizują one wiedzę i umiejętności nabyte w danej dziedzinie. Gra jest ładnie wykonana, a temat spójnie łączy się z akcjami, co pozwala szybciej ją zrozumieć. Bardzo lubię element podróży po wyspach, zazwyczaj jest kilka różnych dróg do wyboru. Ważna w grze jest ekonomia, tutaj wszystko ma swoją niemałą cenę i bez zadbania o odpowiednie finanse daleko nie zajdziemy. Polecam fanom kombosów i optymalizacji.

Wyprawa Darwina na początku trochę mnie przytłoczyła ilością miejsc na planszy, ikonami, ilością zasad itd. Jednak już w trakcie pierwszej partii okazało się, że zasady nie są wcale tak bardzo trudne i gra się dość płynnie. Nie znaczy to, że nie ma tu kombinowania, bo opcji strategii jest tu całe mnóstwo. Dużo fajnych pomysłów mechanik, które spinają się w spójną całość. Jeden z najlepszych eurasków.

Jest to jak dla mnie jedna z najlepszych gier jakie mam w swojej kolekcji. Choć ciężko było mi przebrnąć przez instrukcje. Szczerze mówiąc to pierwsza rozgrywka nie bardzo mi siadła. Jak się później okazało popełniliśmy kilka małych, aczkolwiek znaczących błędów. A cała plansza wydawała mi się mało przejrzysta. Jednak przy drugiej rozgrywce, po skorygowaniu wcześniejszych błędów, gra mnie urzekła. Pomyślałem WOW! Jak to działa! Jak te akcje się zazębiają, coś pięknego! Gra sama w sobie nie jest trudna, choć zasad jest sporo i trzeba ją dobrze zrozumieć żeby dawała frajdę. Uwielbiam grać w tą grę i chyba nigdy się jej nie pozbędę.