Dla kogo? Nie wiem w sumie. Ni to euro nie to ameri. Więc chyba dla osób, które muszą mieć w swojej kolekcji każdy możliwy produkt z "cthulhu" w tytule. O co chodzi? W grze gracze wcielą się w badaczy, kultystów, bądź kogoś pomiędzy i przemierzać będą świat, w którym przedwieczni starają się...a kogo ja oszukuje mimo że grałem nie poczułem tu za grosz klimatu i jakiegoś sensownego połączenia fabuły z rozgrywka. W praktyce będziemy mieć swoich ludzi na planszy i przez zagrywanie kart będziemy"robić rzeczy" w menu między innymi kupowanie kart, zdobywanie miast i morderstwa. Gra kończy się, gdy zajdzie jeden z 5 warunków końca gry. Wrażenia: Studium w Szmaragdzie zawsze w mojej głowie jawiło się jako gra trochę porąbana, ale mocno klimatyczna i w której nigdy nie wiadomo co nas czeka dalej. Darek Providence miało być "duchowym spadkobiercą" Studium więc oczekiwania były dość konkretne. No i niestety klops. Gra nie jest tragiczna, ale w dzisiejszych czasach to zdecydowanie za mało żeby chcieć do niej wracać. Tajne rolę były by fajne gdyby faktycznie można było długo się kryć z tym kim się jest. Tymczasem gra nie jest dostatecznie długa żeby udawać kogoś innego. Gramy od razu do swojej bramki i po 3 rundach w zasadzie wszyscy wszystko wiedzieli - może też jesteśmy mistrzami dedukcji! Kto wie. Same rolę też są dość nudne. Każdy trochę inaczej punktuje, ale całość ogranicza się do robienia tego samego. Do tego oczekiwałem teistów, zmiany ról. Tu tego nie ma. Sama punktacja też jest dość dziwna, bo takie chociażby zabijanie agentów przeciwników jest tak mało kaloryczne w punkty, że szkoda nie akcji. Generalnie poprawne euro z klimatem w tle. Wykonanie: Dostajemy trumienki na agentów co jest mocno zastanawiające. One super się rozwalają przy chowaniu do pudełka. Polecam! Poza tym jest poprawnie. Karty ładne. Plansza ładna. Natomiast nic jakoś specjalnie niczego nie urywa.

Jako fan uniwersum lovecrafta nie mogłem przejść obojętnie obok tego tytułu... Bardzo ciekawy mix wielu mechanik. Koniec końców gra nie wydaje się jakoś bardzo złożona więc spokojnie można zagrać z kimś mniej ogranym. Uwielbiam w grach motywy ukrytych tożsamości natomiast tutaj jest to chyba najsłabszy aspekt. Albo zagrałem za mało by oceniać albo tutaj bardzo łatwo się zorientować kto jest kto i nawet jeśli wiemy to lepiej grać na siebie niż psuć plany komuś... Na pewno jeszcze usiądę do partyjki

Nie będę się tutaj rozpisywał mocno, bo napisałem swoje zdanie o tej grze na moim profilu na Instagramie. Po 3 rozgrywkach nie mam już ochoty więcej grać. Uważam, że tytuł traci całą głębie przez niedopracowanie pewnych elementów i często obierane podejście na zasadzie "kompletnie nie jest mi potrzebne to z kim jestem". Gra z ukrytymi rolami, gdzie te role nie mają większego znaczenia... Do tego irytujące wykonanie podkładek pod bohaterów i ogólny flow rozgrywki (trochę nuda) zabiły mi całkowicie fun z grania w tę grę, a naprawdę ostrzyłem zęby na Dark Providence, jako na nowszej wersji A Study in Emerald :(