Gra trudna (i ze względu na liczbę i złożoność zasad; i ze względu na skomplikowanie samej rozgrywki). Choć sama fabuła części przygodowej nie jest idealnie klimatyczna, to jednak gra wciąga. Chyba przede wszystkim ze względu na pojedynki. Kto by pomyślał, że szesnastopolowa prosta plansza może dać tyle frajdy z rozgrywki, ale być może to dlatego, że wychowałem się na HoMM3. Wykonanie - fantastyczne (organizacja w pudełku, neoprenowe maty zamiast tekturowych lub papierowych plansz; porządne karty, kasynowe żetony i te dedykowane kości...). Jak już się nie ma człowiek czego czepić, to ponarzeka na nieostre (choć czytelne) nadruki na neoprenowych matach albo na pudełka na karty.