W grę zagrałem dzięki wypożyczalni gier w Książnicy Kopernikańskiej. Rozgrywka jest dużo prostsza w porównaniu z tradycyjną Terraformacją, ale jednocześnie pozostająca w klimacie, a przy tym odświeżająca. Charakteryzuje się dużą losowością, ale za pomocą odpowiednich akcji możemy nią w pewien sposób zarządzać (swoją drogą sam dobór kart jest kwestią losowości, także w tradycyjnej wersji gry). Po wyborze korporacji dostajemy do ręki pięć kart, których nie kupujemy, a dobieramy za darmo. Odchodzi tu element transakcji z wykorzystaniem waluty - zastępują to rzuty kośćmi, których wyniki pozwalają nam zagrywać wybrane karty. Ponadto dochodzi podział na turę produkcji i turę akcji, które są bardzo dobrze rozpisane na kartach pomocy. Mimo że estetycznie kościana Terraformacja nawiązuje do swojego pierwowzoru, to jednak grafiki zostały nieco wygładzone i gra wygląda zdecydowanie lepiej.

Gram w nią głównie solo, za to niemal w każdej wolnej chwili. Jest dosyć szybką grą, pięknie wykonaną, z masą kolorowych customowych kostek, ilustrowanych kart i bardzo ładną planszą. W podstawową Terraformację grałam tylko na aplikacji i mnie nie urzekła, trwała zbyt długo i miała zbyt skomplikowane podliczanie punktów. Wersja kościana ma proste zasady, sporą losowość, ale daje też przyjemne poczucie, że tą losowość można okiełznać jeśli się wszystko dobrze zaplanuje.

Zdecydowanie najłatwiejsza gra z rodziny TM. Bardzo duża losować, którą w pewnym stopniu możemy kontrolować. Jednak jeśli na samym początku nie podejdą nam karty - może być ciężko dogonić naszych przeciwników. W mojej opinii jest to gra skierowana do mniej doświadczonych graczy, chcących zacząć przygodę z terraformowaniem Czerownej Planety. Jakość wykonania jest dobra, choć grafiki na kartach niczego nie urywają. Czuć tutaj spory potencjał na kilka dodatków, co potwierdza dużą wolną przestrzeń w pudełku. Podczas rozgrywki bawiłem się całkiem dobrze, ale zdecydowanie bardziej lubię Ekspedycję Ares.