Talisman jak to Talisman... Jest to moje guilty pleasure. Mimo posiadania wielu innych, lepszych, planszówek w kolekcji tak nadal od czasu do czasu zdarzy nam się zasiąść do tej gry. Zwykłem mawiać, że Talisman to chińczyk z dodatkami :D I nie jest to dalekie od prawdy. Jest to okej opcja, aby wprowadzić kogoś bardzo młodego w świat planszówek ze względu na brak skomplikowania. Tak samo sprawdzi się fajnie w momencie, jak po prostu chce się usiąść ze znajomymi na jakieś dwie godzinki i odprężyć się przy planszy przy okazji rozmawiając ze sobą na jakieś niepowiązane tematy. Piąta edycja wprowadziła trochę zmian mających na celu przyspieszenie rozgrywki i w sumie to te zmiany oceniam na plus. Tak samo powiększenie figurek bohaterów. Na minus jednak jest kilka innych kwestii... Powiększenie kart i zmiana ich designu. Wyglądają trochę jak wyplute przez AI, zwłaszcza rewersy. Większe karty niby są dobrą zmianą, ale przestają takie być jak zdamy sobie sprawę z tego, że przy okazji zmniejszono planszę! Tym samym, większe karty na mniejszych polach zajmują niesamowicie dużo miejsca. Zabrano nam również dwie postacie względem edycji 4,5. Minstrela oraz Druida. Końcowo, to trulanka bez głębii, ale nadal dla mnie i moich znajomych całkiem przyjemna.