Moja przygoda z Gloomhaven Szczęki Lwa miała 3 stadia: Pierwszym z nich była ekscytacja rozpoczęciem nowej gry kampanijnej z rewelacyjnym samouczkiem wprowadzającym mnie do świata Gloomhaven. Kolejnym była fascynacja system walki oraz rozwojem naszych bohaterów. Za to ostatnim stadium było „Zmęczenie Gloomhavenowe”, o którym wspomniałem wcześniej. Ta choroba jednak wygrała z nami i tylko dzięki silnej determinacji udało nam się skończyć tą grę. Jednak Szczęki Lwa nie są złe. Uważam nawet, że jest to idealna gra, która mogłaby kogoś wprowadzić do świat dungeon crawlerów. Po prostu gdyby fabuła gry i przeciwnicy byli bardziej angażujący to pewnie lepiej byśmy się bawili. Ostateczny werdykt: Zagraliśmy, ale szczęki z zachwytu nie rozwarliśmy