Gra jest przepiękna. Naprawdę żałuję że nie zagrałam w Everdell wcześniej i że nie mam kiedy grać częściej. Wykonanie i klimat - bajka (w sensie bardzo bajkowe i śliczne). Mechanika - jeszcze jej nie rozkminiłam i jak mi tłumaczyli to wyglądało jak czarna magia (nie mogłam ogarnąć że jak to mam tylko kilka pionków i tylko raz mogę zagrać), ale jak mechanika zaskoczyła to okazało się że można stworzyć takie silniczki że gra wcale nie jest krótka. Kto nie grał - musi zagrać.

Jedna z naszych pierwszych wspólnych gier. Można powiedzieć, że to Everdell i Arnak splotły nasze losy, ale wracając do gry, to świetny i ponadczasowy tytuł. Jeden z najlepiej prezentujących się na stole. Już pudełko podstawowe bez upiększeń robi robotę. Natomiast niech rynek ulepszeń do tej gry świadczy o jej popularności. Wszystko jest absolutnie przepięknie zilustrowane. Gra zabiera nas w kolorowy, baśniowy i słodki świat, którego nie chce się opuszczać. Całość to zmyślna mieszanka worker placement, tableu builder, momentami set collection i ciągłego podbierania sobie akcji. W grze występuje niewielka ilość negatywnej interakcji, co dla nas jest plusem, gdyż w grach tego typu nie szukamy złośliwości względem innych graczy. Everdell rozkręca jest nieco powoli, ale jak ruszy to można wykręcić takie combo, że jeżom igły powypadają z wrażenia. Everdell nie jest w najmniejszym stopniu grą bezmyślną. To średniej ciężkości euro, w którym trzeba dobrze planować i jeszcze lepiej liczyć. Dlatego słodkość słodkością, ale mózgiem też trzeba ruszyć. W naszej kolekcji zostanie na wieki wieków.