Ale mnie ta gra wzięła z zaskoczenia. Już nawet wiem, co sprawiało, ze początkowo nie bardzo mnie ona ciekawiła. Otóż po wczesnych wersjach poszła fama w internet od testerów, że gra jest mocno średnia. Natomiast finalny produkt miał ogrom rzeczy poprawione i one po prostu teraz działają! Ale od początku. Thorgal to bardzo ładnie wykonana gra, będąca naprawdę niesamowicie dobrze zrobioną hybrydą gry euro, z grą ameri. Mamy tutaj wszystko co znane w eurasach - worker placement, zarządzanie zasobami, wykonywanie akcji. Do tego sam system akcji jest ciekawy i polega na wzmacnianiu kolejnych akcji wybranych przez naszych współtowarzyszy, poprzez zarywanie akcji wcześniej na tracku. Ale przede wszystkim jest to klimatyczna gra ze scenariuszami (co ważniejsze, nie są one ze sobą powiązane i nie tworzą kampanii), w których mamy różne cele na mapach i misje. Klimat jest świetny, historie opowiadane przez księge mega wciągające, a sama możliwość wcielenia się w bohaterów znanych z kart komiksów, rozwijania ich i na nowo poprowadzenia historii jest świetne! Do tego komiksowa kreska i wykonanie tej gry to sztosik!

Łatwo nie jest, w poznaniu tej planszówki nie wspiera instrukcja, która mimo całkiem przyjaznej formy posiada luki, nie tłumaczy wszystkich sytuacji z którymi będziemy mieć do czynienia. Brakuje ściągawki dla graczy, która by zastąpiła wertowanie instrukcji. Jednakże jeśli pogodzimy się z tym, że będziemy przegrywać podczas poszukiwania tej jednej idealnej dla nas drogi do zwycięstwa, to gra odwdzięczy się mile spędzonym czasem, wieloma emocjami i niezapomnianymi historiami. Na duży plus komponenty, mimo małych rozmiarów robią robotę, a także plansze graczy, plansze w formie skoroszytu oraz wplątanie elementów gry euro.

Pierwsza gra tego typu w mojej kolekcji. Skusiło mnie porównanie do gry euro z połączeniem przygodówki. I tego drugiego jest tu naprawdę niewiele. Ocena gry po kilku rozgrywkach na dwie osoby. Muszę przyznać że pogubiliśmy się strasznie podczas pierwszego rozgrywanego scenariusza. Z poziomu przeczytania instrukcji i obejrzenia game playa na YT rozgrywka wydaje się nieszczególnie skomplikowana. Ale jest trudna, dużo tu kombinowania. Na plus układanie tetrisowych kostek, świetne rozwiązanie walki z wrogiem.

Gra przygodowa z bardzo ciekawym tetrisowym układaniem płytek. Bardzo przypadły mi do gustu niektóre świeże pomysły na logiczną grę w grze ale nie mogę przeboleć niektórych elementów które są przekombinowane i służą jedynie nie celowym pomyłką. Wybór akcji i sposób w jaki się je zaznacza jest takim elementem. Zbieranie kamieni i drewna w takiej tematyce jest beznadziejnym i nie immersyjnym trzonem rozgrywki.

Oglądając ją w wersji prototypowej spisałem ją na straty: za dużo tetrisa. Uważam, że popełniłem wtedy błąd. Okazało się podczas rozgrywki, że układanie klocków polyomino nie dominuje rozgrywki, jest po prostu całkiem wpisujacym się w fabułę elementem gry. Walka przypomina tę z Uśpionych Bogów, jednak jest dużo szybsza, więc też na plus. Gra ta jest grą euro w kooperacji, czuć tu vibe Robinsona Crusoe, jednej z moich ulubionych gier, do tego jest trudna. No i na koniec: mechanika wyboru akcji, świetny element, którego w innych grach jeszcze nie widziałem, domyślam się, że autorski pomysł. Dodatkowo sprawdza się świetnie do solo. Ostatecznie, w mojej opinii wyszedł naprawdę dobry produkt, choć cena mogłaby być niższa:). Polecam spróbować, ja się bawiłem świetnie.