Podstawowa mechanika w grze to... klasyczne i fajne, znane z Monopoly, przesuwanie swoich pionków (tutaj - w postaci kostek) wokół planszy i wykonywanie na nich jakichś akcji, najczęściej pobieranie czy kupowanie. Na tym podobieństwa się jednak kończą, gdyż losowości tu prawie nie ma, a gracz powoli, z tury na turę, zwiększa oczka na swoich pionko-kostkach, zwiększając ich możliwości, pobiera surowce, optymalizuje ruchy, buduje i dostraja piramidę i ściga się na różnych torach, pobierając nagrody. Niby wszystko znane i ograne, ale w tym przypadku ładna plansza plus dobrze zgrana mechanika łącznie sytuują ten tytuł jako jeden z najlepszych gier euro, w którym w danej turze możliwości mamy z reguły ograniczone, ale na dłuższą metę trzeba ciągle optymalizować strategię i patrzeć na długofalowe cele. Połączenie tych wszystkich elementów daje w efekcie ciekawą rozgrywkę w stopniowe budowanie swojej przewagi punktowej, próby zdominowania jakiegoś obszaru gry i ciągły konflikt między tymczasowymi okazjami, założoną strategią a działaniami innych graczy. Mechanicznie jeden z najlepiej skonstruowanych tytułów.