Space Hulk: Anioł Śmierci

(Grałem jedynie solo, więc ciężko wypowiedzieć mi się, jak wygląda gra w kilka osób). Celem gry jest przedostanie się grupą Space Marines przez kolejne korytarze, odpierając natarcia Genokradów. Pierwszy duży plus, to że gra jest stosunkowo niewielkich rozmiarów - szukałem gry na wyjazdy, gdzie sobie w spokoju będą mógł zagrać partyjkę. Chociaż rozmiar pudełka nie przekłada się na rozmiar rozłożonej gry. Mimo, że gra opiera się wyłącznie na kartach, to trochę miejsca potrzeba na rozłożenie kolumny Marines'ów. Instrukcja jest raczej z tych grubszych i mniej intuicyjnych, chociaż jak już załapie się mechaniki (które same w sobie szczególnie trudne nie są) to nie ma potrzeby do niej zaglądać. Sama rozgrywka - dosyć trudna. Chyba jeszcze nie udało mi się wygrać. Oczywiście główną trudności wprowadza tutaj losowość przy atakach, bo rzucamy kością. Space Marines mają tendencję do szybkiego umierania niestety. Jeżeli ktoś nie lubi przegrywać - to na pewno odradzam.