Gra ma wyjątkowy, relaksujący styl graficzny, który idealnie oddaje klimat słonecznego wybrzeża. Gra jest prosta do nauczenia, oferuje dużo strategii w budowaniu kombinacji kart, które przynoszą punkty. Jest idealna na szybkie rozgrywki. Minusem gry jest niestety powtarzalność, co po pewnym czasie staje się trochę nudna. Oprócz tego, zauważyć można dużą losowość, jeśli nam nie wypadną odpowiednie karty w trakcie rozgrywki, gracz ma ograniczone możliwości. Interakcja między graczami jest nie wielka. Podsumowując, Santa Monica to świetna gra dla osób, które szukają lekkiego, ale wciągającego doświadczenia z ładnym wykonaniem. Sprawdza się idealnie w rodzinnych gronach lub wśród początkujących graczy. Jednak dla bardziej zaawansowanych graczy może być nieco zbyt powierzchowna i przewidywalna.

Santa Monica to gra karciana, w której gracze tworzą własną plażę wraz z promenadą. W każdej turze dobierają jedną kartę, dokładają ją do swojego tablo i pobierają wskazane na niej zasoby. Gra kończy się, gdy każdy z graczy będzie miał przed sobą czternaście kart. W grze występują trzy rodzaje znaczników osób mieszkańców, turystów i celebrytów (za tych ostatnich dodatkowo punktujemy gdy odwiedzą odpowiednie karty). Aby zdobywać punkty, ważne jest odpowiednie rozmieszczenie znaczników osób na kartach do tego przeznaczonych - bo w przeciwnym wypadku otrzymujemy punkty ujemne. Przemieszczanie znaczników osób odbywa się dzięki działaniu dobranych kart albo za pomocą płytek piaskowych dolarów, które pozwalają wykonywać specjalne akcje (szkoda tylko, że w trakcie jednej rozgrywki dostępne są tylko i wyłącznie dwie takie płytki). Każda dobrana karta posiada również warunki punktowania np. musi sąsiadować z określonym rodzajem karty albo tworzyć większą grupę z kart tego samego typu. Dołóżmy do tego specjalną płytkę celów, którą wybieramy na początku rozgrywki i dzięki niej dodatkowo punktujemy. Wszystko co opisałem brzmi jako przepis na szybką i przyjemną grę z lekką dozą kombinowania, ale niestety tak nie jest. Santa Monica jest grą nudną oraz bardzo losową. W jednej rozgrywce trafiały nam się prawie same karty do poruszania znaczników osób, ale takowych prawie nie mieliśmy. Natomiast w drugiej dla równowagi dysponowaliśmy osobami, ale nie mieliśmy ich jak poruszyć. Punktowanie z początku jest nie intuicyjne, a ikonografia w tym nie pomaga. Na plus mogę zaliczyć oprawę graficzną gry, która jest minimalistyczna, ale może się podobać i pasuję do nadmorskiego klimatu. Podsumowując Santa Monica pomimo ciekawego pomysłu szybko staje się powtarzalna i nie wywołuje żadnych emocji. Nie poleciłbym jej także osobom początkującym, ponieważ jest wiele ciekawych tytułów - a do naszego hobby lepiej zachęcać ludzi niż ich zniechęcać. Jak dla mnie tytuł zasługuję tylko na oceną 5,5/10