Mur Hadriana polecił mi kolega, jako grę, która zajmuje mało miejsca i łatwo będzie są wziąć na wyjazd. Czy się mylił? No właściwie to ma mała rozmiary, więc na wyjazd w sam raz, ale tylko w wypadku jeśli jedzie się samemu albo wiadomo, że nikt inny nie będzie chciał grać. Trzeba przyznać, że Mur Hadriana jest właściwie grą solo. To totalny pasjans, a inni gracze mi tylko przeszkadzają. Gra jest fajną łamigłówką, w której staramy się wykręcić, jak najlepsze combosy i co za tym idzie uzyskać, jak najwięcej punktów. Najbardziej wkurzący elementy, to najeźdźcy, bo nigdy nie wiemy skąd przyjdą, ale pomijając ten aspekt to gra się całkiem dobrze. Nie będzie to moja topka gier solo ani wykreślanek, ale dopóki nie przejdę kampanii solo, to się jej nie pozbędę z kolekcji. Ocena po 7 partiach w 2, 3 osoby i solo. Średni czas rozgrywki = 43 minuty.

Może zaczynając od strony estetyczniej, gra nie wygląda efektownie. Brat projektanta, który już ilustrował jedną z jego poprzednich gier "Najeźdźcy ze Scytii", tym razem poszedł tym samym tropem graficznym. Jakkolwiek w obydwu tych grach rozumiem zabieg maksymalnego uproszczenia ilustracji dla zachowania czytelności, to jednak tęskno mi do The Micko. Mechaniczne wszystko się spina i zazębia. Pierwsza rozgrywka to chaos i bieganie wzrokiem po obydwu kartkach zadrukowanych drobnymi ikonami akcji i szukanie, szukanie, szukanie. Gdzie mogę zamienić to na tamto i skąd potem wziąć jeszcze to. I tak przez całą grę. Mam nadzieję , że z czasem będzie łatwiej, bo póki co mam poczuciem nagromadzenia, skomplikowania i upchania zbyt wielu rzeczy na nieco za małej powierzchni. Edit: Jest o wiele lepiej :) Jedna z najlepszych wykreślanek w kolekcji.