Fliptown: Przekrętowo od razu rozbił u mnie bank 😅. Pierwsze podejście ujawniło ciekawą mechanikę wyboru kart (jedna daje nam kolor, druga wartość, a trzecia zostaje do pokera) oraz satysfakcję z dostrzeżenia combosików.  W warstwie fabularnej spore poczucie humoru: a bo to dobrze jest się zaprzyjaźnić z grabarzem, który potem przymknie oko na rozkopywanie grobów celem grabieży, a nawet użyczy łopaty; a bo to można przekupić szeryfa złotem i listy gończe cudownie znikają z drzew; a bo to podskakuje Ci adrenalina przy próbie napadu na… kury 🤣. Smaczków fabularnych jest więcej i świetnie współgrają z opcjami wykreślania możliwych pól w regionach. Następna rozgrywka ukazała kolejne możliwości dobrego punktowania. No chce się więcej! 

Fliptown rozegrałam również w wersji solo. I ponownie duży plus dla gry! Lubię tryby solo, które mają odmienną mechanikę i nie bazują na pobijaniu własnych rekordów.  Tutaj musimy się nieźle natrudzić, bo kowbot kradnie karty z rynku i dostaje dużo punktów za rejony, do których my nie dotarliśmy. 

Podsumowując: jeśli do tej pory wykreślanki nie były u mnie często wybierane do gry, to do Przekrętowa usiądę bardzo chętnie - a nuż uda się obrabować dyliżans? 😉