Everdell to gra, która na pierwszy rzut oka kusi cukierkową, przepiękną oprawą graficzną, ale szybko pokazuje pazur jako naprawdę wymagający tytuł. Niby wszystko jest proste – mamy tylko dwie akcje: zagrać kartę albo wysłać robotnika – a jednak zależności między kartami sprawiają, że głowa paruje od decyzji. Co zrobić teraz, jakie surowce zebrać, którą kartę zagrać później? Każda partia to słodko-gorzkie zmagania w bajkowym świecie

...Piękna... ...regrywalna... ...emocjonująca... ...przemyślana... ... ... ... ...i tak bez końca. Nie jest to ideał (dlatego bo nie ma ideałów), ale bardzo blisko jej do niego. Mnie trochę przeszkadza krótka kołderka jaka od samego początku jest zauważalna, a także skracająca się wraz z kolejnych dodatkami, ale nie przeszkadza mi zasiąść przy tej grze - rodzinnie czy w zaawansowanej grupie. Trochę losowości z połączeniem niektórych dodatków może spowodować, że okaże się, że praktycznie nic nie można zrobić, ale jak wspomniane było wcześniej nie jest to ideał i stosunkowo rzadko się zdarza. Każdy większy dodatek (Zimowy szczyt, Święto Lata, itd.) w połączeniu z podstawką może nawet całkowicie zmienić rozgrywkę i to jest świetne, bo regrywalność wtedy jest wielka. Jako zaawansowanemu graczowi jednak nie spodobało mi się, że nie ma możliwości zagrania w wersję "Hardcore" ( na wszystkie dodatki, jak to np. można zrobić w Terraformacji Marsa), ale jakoś umiem z tym żyć, bo w każdej rozgrywce i tak jest mnóstwo rzeczy do zrobienia lub wyznaczenia jakiejś taktyki/strategii.