Gracze wcielają się w architektów budujących tytułową katedrę w Moskwie, starając się zdobyć uznanie cara poprzez efektywne zarządzanie surowcami i pracownikami. Gracze realizują projekty budowlane, takie jak drzwi, krużganki i kopuły, które przynoszą punkty oraz kontrolę nad sekcjami katedry. Kości reprezentują robotników, których ruch po rondlu pozwala na pozyskiwanie surowców i wykonywanie akcji. Losowe układy planszy i katedry zapewniają różnorodność w każdej rozgrywce. Jest to świetna gra, jedna z moich ulubionych.

Czerwona Katedra to gra euro, która na pierwszy rzut oka wydaje się niepozorna, ale w pudełku kryje całkiem solidna dawka kombinowania. To tytuł kompaktowy, dość szybki, a jednocześnie wymagający planowania i dobrej optymalizacji ruchów. W grze wcielamy się w architektów odpowiedzialnych za ukończenie tytułowej katedry. Mechanicznie mamy tu zarządzanie zasobami, realizowanie kontraktów i sprytne korzystanie z koła akcji, które jest sercem całej rozgrywki. To właśnie ono decyduje o tym, jakie surowce pozyskamy, jacy członkowie gildii mogą nam pomóc oraz jakie możliwości otworzą się przed nami w danym momencie. W teorii jest to proste, jednak w praktyce trzeba dobrze przeliczać ruchy jakie możemy wykonać dzięki dostępnym kościom i przewidywać, co zrobią przeciwnicy. Gracze będą się prześcigać w rezerwowaniu kart katedry i ich budowaniu. Jest tu też element negatywnej interakcji np. jeśli ukończymy fragment budowli znajdujący się wyżej od nieukończonego elementu przez przeciwnika ten otrzymuje minusowe punkty. Nie jest to jednak gra bez wad. Minusem jest skompilowane punktowanie, które nie jest intuicyjne i pomimo, że grałem w tę grę kilkanaście już razy, a nadal muszę sięgnąć do instrukcji, aby wyjaśniać ewentualne niejasności. Kolejną rzeczą jest instrukcja, pierwszy raz spotykam się z sytuacją, że brakuje w niej spisów komponentów. Przygotowując się do pierwszej partii i czytając instrukcję, która odwołuje się do nazw komponentów, momentami musiałem domyślać się, o które elementy dokładnie chodzi. Nie mamy też możliwości zweryfikowania, czy gra jest kompletna i czy w pudełku niczego nie brakuje. Może to detal, ale zwracam uwagę na takie rzeczy i jest to dla mnie duże niedopatrzenie. Wykonanie gry stoi na wysokim poziome, a graficznie tytuł również może się podobać. Podsumowując Czerwona Katedra to kompaktowa, sprytna gra ekonomiczna, która oferuje sporo decyzji w stosunkowo krótkim czasie. Nie jest to tytuł wybitny ani przełomowy, ale jako solidna pozycja dla fanów euro sprawdza się bardzo dobrze. Moja ocena: 7/10.