Niby nic odkrywczego, trochę worker placementu, trochę area majority, trochę zarządzania surowcami i mamy grę, w którą gra się naprawdę dobrze. Najbardziej podoba mi się zastosowanie kostek jako znaczników wszystkiego zależnie od tego na jakiej ściance się je ustawi, bardzo wygodne rozwiązanie. Dodatkowo odkrywanie nowych technologii zapewnia dreszczyk emocji podobny do odkrywania nowego pola w Arnaku, bardzo przyjemne. Area control w euro to nie mój konik, ale tutaj jest ono nieinwazyjne i nie tracimy jednostek gdy przeciwnik skolonizuje planetę, na której byliśmy. Dzięki temu zachowując aspekt przeciągania liny, nie musimy się specjalnie stresować, że gdy na chwilę przestaniemy się skupiać na tej części planszy, to ktoś zniszczy całą naszą pracę. Na minus niezbyt odczuwalna asymetria frakcji, mimo że jest ich tylko 4 (a na dwie osoby 3) i twórcy mogli bardziej zaszaleć. Powtarzalne po kilku partiach cele końcowe rozgrywki. No i największa wada...od razu widać, że to gra Rio Grande. Jest brzydka, grafik praktycznie brak, przez całą grę patrzymy jedynie na tekst na kartach, na pewno trudno będzie sprawić, żeby ktoś kupił tę grę oczami. Ja angielską kopię puściłem w świat, ale czekam na wydanie polskie, żeby znowu zagościła w kolekcji. Polecam.