W Art Society gracze wcielają się w koneserów sztuki, starających się zbudować najbardziej imponującą kolekcję obrazów i urządzić galerię, która przyciągnie uwagę lokalnej sceny artystycznej. Obrazy, które gracze nie kupią, trafiają do muzeum i to wpływa na trendy sztuki, które potem rzutują na wartość kolekcji. Gracze rywalizują o obrazy poprzez licytowanie, zdobyte obrazy należy poukładać na ścianach swojej galerii (planszy gracza), z uwzględnieniem pewnych ograniczeń (np. typy obrazów, ram). Zasady nie są bardzo skomplikowane, ale decyzje w trakcie licytacji i rozmieszczania obrazów wymagają planowania. Moją uwagę przyciągnęły przyjemne ilustracje i dobry temat kolekcjonerski. Bardzo przyjemna gra, do której aż chce się wracać. Układanie obrazów na ścianie swojej galerii daje sporo satysfakcji – szczególnie gdy wszystko zaczyna ładnie do siebie pasować. Mechanika licytacji jest prosta, ale potrafi wywołać emocje, a całość ma w sobie coś takiego, że trudno poprzestać na jednej partii. Gra ma lekki, estetyczny klimat, ale jednocześnie daje poczucie sensownego planowania. Zdecydowanie jedna z tych gier, do których z przyjemnością się wraca.

Bardzo lubię podziwiać sztukę i obrazy w muzeach, na wystawach, dlatego gra od razu trafiła w mój gust. Mogłem się poczuć jak prawdziwy koneser, który może wydać dużo gotówki w domu aukcyjnym na obrazy. Mogłem sporo licytować i czasami chciałem wygrać licytację, żeby zdobyć upragniony obraz, albo mieć większy wybór, a czasami chciałem przegrać bo obrazów w każdej licytacji jest o jeden więcej niż graczy. Przegrywając mogłem zdecydować jaki obraz trafi do muzeum i podniesie wartość danego rodzaju obrazów. W grze trafiamy na cztery typy obrazów: życie miejskie, portret, martwa natura i pejzaż za chwilę o tym dlaczego to jest ważne. Emocje podczas licytacji zawsze są duże jest to związane z zagrywaniem naszych lizaków z wartościami od 1-20 w ciemno i jednocześnie z innymi graczami. Następnie zależnie od wyniku licytacji każdy z graczy wybiera po jednym obrazie do swojej galerii. Będzie nam zależeć żeby obrazy obok siebie miały taką samą ramę, za to dostaniemy elementy dekoracyjne, które na koniec gry będą dodatkowo punktować. Istotne przy zwieszaniu nowego obrazu w galerii jest to, żeby nie stykał się z żadnym obrazem tego samego rodzaju, w innym wypadku doprowadzi to do faux pas i na koniec gry za te obrazy dostaniemy okrągłe zero punktów. Po zakończeniu licytacji wykorzystane lizaki nie przechodzą na następne rundy, jedynie w przypadku remisu w danej rundzie sprawdzamy wartość poprzednio zagranego lizaka. Zapomniałem dodać, że co rundę jeden z graczy wybiera obrazy po ich rewersach do licytacji. Ten zabieg wprowadza negatywną interakcję, bo możemy dobrać takie gabaryty obrazów, które nie będą pasowały innym graczom. I powiem więcej ja z tego korzystałem pod koniec kiedy inni już mieli prawie zapełnione swoje galerie. Obcowanie z grą było bardzo przyjemne, podziwiałem dzieła sztuki, które wyglądem nawiązywały do kultury masowej i prawdziwych obrazów jak np. Mona Lisa. Planszowy relaks z pewną dozą negatywnej interakcji i strategicznych decyzji nikomu jeszcze nie zaszkodził. , jeżeli chodzi o wykonanie i pomysł na grę dla mnie rewelacja. Instrukcja to tak naprawdę 6 stron, dlatego jest to prosta gra, ale nie prostacka. Jedyne czego mi brakuje, żeby gra wskoczyła jeszcze wyżej w moim rankingu, to dodatkowy moduł wprowadzający jakiś plot twist, albo dodatkowe zasady. 7/10

Zacznę od wrażeń na temat insertu, bo jest niesamowity. Welurowy, aksamitny, mięciutki, po prostu taka drobna rzecz, ale jak ważna i dodająca tej grze jakości. Licytacja w Art Society, bo nie wygląda ona tak, jakby można się było tego spodziewać, nie ma tu żadnych monet, puli pieniędzy, ani nic takiego. Dostajemy pulę ponumerowanych lizaków i wybierając w ukryciu jeden z nich, odkrywamy i tyle. Gracz z najwyższą ofertą wygrywa i wybiera pierwszy, a zagrane lizaki spadają, także mamy tu też strategiczne podejście trzymania wyższych wartości na później, gdy będzie nam na czymś bardzo zależało. Mocne uproszczenie? Być może, ale bez wątpienia chciałoby się coś więcej w tym temacie, w końcu licytujemy tu dzieła sztuki! Przyznam że bardzo dobrze bawię się przy Art Society, gra pięknie wygląda a rozgrywka jest płynna. Można tu trochę pokombinować, chociaż negatywnej interakcji tu raczej zbytnio nie ma. Podbieranie sobie wzajemnie kafelków? Jak najbardziej, ale raczej skupiamy się na tym co mamy na własnej planszy i staramy się ułożyc jak najlepszy układ dla siebie. Czułem się trochę jakbym grał w Patchworka, ale na więcej osób no i w zupełnie innym klimacie. Zdecydowanie mogę polecieć tym, którzy szukają czegoś lekkiego, ale ładnego i mogącego wciągnąć również tych bardziej zaawansowanych graczy. Miłośnikom sztuki to nawet nie trzeba polecać! ~ Mateusz

Ta gra to prawdziwa gratka dla miłośników sztuki i strategii! Mechanika licytacji dodaje emocji, a konieczność przewidywania trendów sprawia, że każda rozgrywka jest unikalna. Do tego piękne ilustracje i elegancka oprawa graficzna sprawiają, że całość prezentuje się niezwykle stylowo. Dynamiczna rozgrywka, sprytne zarządzanie kolekcją i elementy interakcji między graczami sprawiają, że chce się do niej wracać! Idealna propozycja dla tych, którzy cenią zarówno piękno, jak i dobrą zabawę.