Ark Nova to rozbudowana, satysfakcjonująca gra strategiczna, która nagradza myślenie i dobre planowanie. To tytuł dla graczy, którzy lubią mieć dużo na głowie, nie boją się nauki zasad i cenią głębię rozgrywki. Jest to jedna z moich ulubionych gier euro i oceniam ją na 4,5. Choć mam do niej duży sentyment, starałem się spojrzeć na nią możliwie obiektywnie (i nadal wypada świetnie!). Największym atutem gry jest regrywalność. Ilość kart, strategii i możliwość asymetrycznych rozgrywek sprawiają, że każda partia wygląda inaczej. Z każdą grą odkrywam nowe zależności i możliwości. Złożoność jest wysoka. To zdecydowanie tytuł dla bardziej doświadczonych graczy. Gra wymaga przemyślanych decyzji, adaptacji do sytuacji na planszy i długoterminowego planowania. Długość rozgrywki i duża liczba zależności potrafią zmęczyć. Próg wejścia też nie jest niski. Instrukcja jest wymagająca, czcionka męczy oczy, a część zasad poznaje się dopiero w praktyce. Tłumaczenie zasad początkującym może być wyzwaniem, ale wartym podjęcia. Gra wypada całkiem praktycznie. Obecny jest insert, jednak rozmieszczenie elementów wymaga rozplanowania. Niestety grafiki (zwłaszcza na kartach sponsorów) są przeciętne, a pudełko wręcz odstrasza. Balans wypada dobrze. Wprowadzono mapy o różnym poziomie trudności, co bardzo ułatwia dopasowanie gry do grupy. W grze nie dominuje losowość, mimo draftu kart i losowych celów. Nie czarujmy się, niekiedy pech to pech, ale nie wyklucza on wygranej. To wciąż gra o planowaniu i móżdżeniu, a nie o szczęściu. Zaskakująco mocno odczuwa się negatywną interakcję, choć nie jest ona bezpośrednia. Ktoś może nam podebrać kartę, uniwersytet albo wymusić przerwę w nieodpowiednim momencie. Nie ma tu “jadu” (mimo, że jest na żetonie) ale za to pojawia się chęć rewanżu. Ark Nova świetnie oddaje temat budowy zoo. Wszystko tu ma sens: układanie wybiegów, zbieranie sponsorów, zdobywanie prestiżu. Czuć, że tworzymy coś własnego i to daje ogrom satysfakcji.