Myślę, że z serii tych wszystkich małych karcianek wydawanych przez Portal (Spicy, Kojot, Wredna Małpa) jest to gra najsensowniejsza, ale nadal nie mamy do czynienia z czymś nadzwyczajnym. Wykładamy karty według wielkości cyfry na karcie, możemy blokować przeciwników, wygrywa ten, kto pierwszy zejdzie z kart. Uważam, że gra jest za wysoko wyceniona, jak na talię kart z numerkami, i na to, co oferują zasady. Jednocześnie, z tych wcześniej wymienianych karcianek, dla mnie jedyna z nich jest grywalna, choć nie wiem, czy regrywalna.

Rozgrywkę zaczynamy z wachlarzem liści w ręce i chcemy się ich jak najszybciej pozbyć, dokładając karty do uszeregowanych już zestawów leżących na stole. Możemy zagrywać karty pojedynczo albo w grupach tej samej wartości, pod warunkiem, że ich liczba przebije którąś z grup leżących na skrajnych pozycjach. Jeśli nie mamy kart, które da się zrzucić, musimy zabrać jeden z liści i spasować, czekając na następną okazję. Liście są prostą karcianką z lekkim tematem i odrobiną negatywnej interakcji. Gra się przyjemnie, ale dość powtarzalnie. Owszem, czasami zdarzają się zaskakujące ruchy czy zwroty akcji, jednak większość partii jest raczej przewidywalna. I choć takie gry często sprawiają nam dużo przyjemności, tutaj brakuje odrobiny pikanterii w rozgrywce. Będziemy ją wyciągać przy różnych okazjach, dla urozmaicenia, ale raczej nie jako pierwszy wybór.

Liście to szybka gra karciana, w której celem jest jak najszybsze pozbycie się wszystkich kart z ręki. Na pierwszy rzut oka zasady wydają się proste, ale każda zagrana karta zmienia sytuację na stole i wpływa na możliwości kolejnych graczy. 

Rozgrywka opiera się na dokładaniu kart wyłącznie na jednym z dwóch końców wspólnego układu. Możesz zagrać karty o wartości niższej od najniższej lub wyższej od najwyższej albo dołożyć karty o tej samej wartości do jednego z krańców. Jest jednak haczyk – musisz zagrać co najmniej tyle kart, ile znajduje się już na wybranym końcu. Jeśli nie możesz lub nie chcesz wykonać ruchu, pasujesz, dobierasz jedną z widocznych kart i czekasz do kolejnej rundy. 

Lubię Liście za to, że przy bardzo prostych zasadach oferują sporo taktycznych decyzji. Trzeba nie tylko pilnować własnej ręki, ale też przewidywać, jak zagrane karty wpłyną na możliwości przeciwników i czy dobór konkretnej karty podczas pasowania nie ułatwi im gry. 

Dla kogo?
Dla osób, które lubią sprytne gry karciane z prostymi zasadami i dużą interakcją. To świetna propozycja zarówno na rodzinne spotkania, jak i dla graczy szukających krótkiego tytułu, w którym liczy się obserwacja i dobre wyczucie momentu

Przykład na to, jak od gry po prostu ok, staje się ona hitem stołów wśród znajomych. Dość niepozornie, Portal zapowiedział ten tytuł na PortalConie i jednocześnie dał możliwość zakupy od razu na evencie (plus wsadził do toreb prezentowych dla mediów po egzemplarzu). 2 szybkie rozgrywki na PortalConie, jest ok, szału ni ma. Gra przeleżała u mnie tak z 2 tygodnie i zabrałem ją na spotkanie z kumplami w Boardowej. Tu już miałem przebłyski, że to jest jednak ciekawsze niż myślałem, bo chłopakom gra bardzo siadła. Następnie kompletnie bez większego zastanowiena, zabrałem Listki do znajomych na posiadówę. 14 rozgrywek pod rząd w jeden wieczór na 5 osób. Od tamtej pory pokazałem to już tak wielu osobom, biorę przy każdej okazji jak zbiera się lżejsze granko na 3-6 graczy i naprawdę jestem zachwycony prostotą i tym jak ta gra dobrze działa :) Druga po Flip 7 tak zaje***** karcianeczka, że jest ze mną już teraz wszędzie <3