Zakazana Pustynia to druga gra z serii kooperacyjnych przygód autorstwa Matta Leacocka, będąca duchową następczynią Zakazanej Wyspy. Tym razem gracze wcielają się w rozbitków na pustyni, którzy muszą odnaleźć części legendarnego latającego statku i uciec, zanim zostaną przysypani przez piaski lub padną z wycieńczenia. Czuć, że gry są ze sobą połączone fabularnie, ponieważ na kafelku z którego zaczynamy rozgrywkę widnieje rozbity helikopter, ten którym uciekliśmy z Zakazanej Wyspy. Natomiast tura gracza polega na wykonaniu przez niego czterech akcji w tym akcji ruchu, usuwania piasku, wykopalisk (odwrócenia kafla w celu odkrycia co się pod nim kryje) oraz podniesienie elementu latającej maszyny. Zakazana Pustynia jest bardziej złożona i ma więcej głębi niż jej poprzedniczka. Gra posiada ciekawą mechanikę poruszania się piaskowej burzy oraz wprowadza możliwość pokonanie graczy przez pragnienie - wskaźniki wody pitnej każdego gracza trzeba na bieżąco kontrolować i uzupełniać w studniach. Grafika jak i komponenty są wykonany na wysokim poziomie, zwłaszcza machina powietrzna i części do niej np. silnik jest ciężki i wykonany z metalu itp. Gra mieści się w klimatycznej puszcze z plastikowym insertem - co z jednej strony ją wyróżnia, a z drugiej utrudnia transport i przechowywanie na półce. Insert niestety po zakoszulkowaniu kart mieści je na ścisk. Gra jak większość kooperacyjnych może cierpieć na syndrom gracza alfa, ale to wszystko zależy od graczy. Podsumowując gra jest bardzo dobra, szybko przy niej mija czas i jest lepsza mechanicznie i poziomem złożoności od poprzedniczki, według mnie Zakazana Pustynia zasługuję na ocenę 8/10.

Podstawowe Informacje: Liczba graczy: 2-5 Czas gry: 45-60 min Wiek: 10+ Autor gry: Matt Leacock Wydawnictwo: Rebel Cena: ok. 90 zł Zawartość pudełka: Zacznijmy od pudełka – jest metalowe. Ktoś świetnie to wymyślił! W poza tym w środku jest fantastyczna wypraska, do której wszystko idealnie pasuje. Planszę układamy z kafelków a na kafelkach lądują wraz z szalejącą burzą piaskową znaczniki piasku. Są jeszcze karty, które dostarczają emocji – od przydatnych przedmiotów po wzmaganie się burzy. Mechanika gry: Z Zakazanej pustyni trzeba się wyrwać! W tym celu trzeba zebrać zakopane w pisku elementy maszyny latającej i odlecieć. W tym celu możemy wykonać akcję ruchu, odkopywania piasku, wykopywania zasypanych artefaktów i ich podnoszenia. Czyhają na nas piaski pustyni, którymi zarzuca nas burza oraz, jak to na pustyni, pragnienie. Nietypowy patent to miejsce położenia elementów maszyny. Wskazuje je skrzyżowanie współrzędnych wyznaczone prze dwa kafle podpowiadające lokalizację. Niby proste, ale odszukanie wszystkich brakujących fragmentów wymaga czasu. A burza szleje – dociągamy karty burzy, a jej siłę oznaczamy na wiatromierzu. Gdy już wszystko mamy pędzimy do maszyny latającej i biada, jeśli zasypał ją piach! Opinia: Zakazana pustynia to przygodówka, w której walczymy z żywiołem i z czasem. Zasady są bardzo proste, ale gra do super łatwych nie należy. Mimo sporej losowości (dociąganie kart), gra zastanowienia i zaplanowania ruchów oraz przewidywania ryzyk. Ci, którzy lubią z wyprzedzeniem panować ruchy, mogą się wściekać na losowość, ale ona świetnie oddaje nieprzewidywalność żywiołu. No i poprawia regrywalność. Polecam wszystkim, którzy lubią przygodowe gry kooperacyjne. Gra na pewno spodoba się początkującym graczom, ale dla starych wyjadaczy może okazać się zbyt łatwa. Tak czy owak jest przyjemna i klimatyczna. Ja w każdym razie doceniam dobrą zabawę, choć na zakup się nie zdecyduję.

Gracze wcielają się w poszukiwaczy przygód, którzy po rozbiciu się na pustyni muszą wspólnie odnaleźć zaginione części latającej maszyny i zbudować ją, zanim burza piaskowa ich pokona. Wymaga to współpracy, planowania i zarządzania ograniczonymi zasobami, takimi jak woda. To świetna gra dla osób lubiących wyzwania i współpracę. Idealna dla rodzin i grup przyjaciół szukających gry z klimatem przygodowym. Bardzo ją lubię i polecam.