Wyprawa do El Dorado

Dość prosta gra, która się zestarzała, i słusznie jest porównywana do gier z serii Brzdęk ze względu na "chodzony deck builder" (karty decydują o tym, ile się przesuniemy pól). Z tych dwoja, Brzdęk (którakolwiek część) jest zdecydowanie przyjemniejszym i ciekawszym tytułem. Ja określam tego typu wyścigi Chińczykiem z kartami - ścigamy się, blokujemy, podbieramy karty, byleby pędzić na łeb na szyję do mety, tutaj w dodatku jednym "pionkiem" zamiast kilku. Plansza, choć modułowa, jest sztywna, a my w każdej rozgrywce do znudzenia powtarzamy to samo - zaczynamy ze słabymi, frustrującymi kartami, i kombinujemy, jak tu wykupić nowe karty za tą ilość złota, która wpadnie nam na ręce... 2 monety? malutko! 3 monety? no średnio... jest 5 monet! w rundzie!! Kupuję najlepszą dostępną kartę, a reszta może mi zazdrościć. Nie przypadł mi w dodatku do gustu, niepotrzebnie komplikujący rozgrywkę, dziwny system podwójnego rynku, w którym te lepsze karty są dostępne pod pewnymi warunkami. Ogólnie, słabiutko, nie będe do El Dorado wracał, a jak wspomniałem wyżej, chodzony deck-builder lepiej i ciekawiej realizuje choćby Brzdęk.