Gra prezentuje się świetnie na stole i wizualnie naprawdę robi wrażenie, ale okazało się, że to jednak typowy eurosuchar (nie wie mdalczego to przeoczyłem) - a to nie do końca mój klimat. Instrukcja była dla mnie zaskakująco mało intuicyjna, skoro mimo kilku partii wciąż musiałem do niej wracać, co rzadko mi się zdarza nawet przy dużo cięższych tytułach (60s + stron). Sam pomysł na grę jest dobry, jednak zabrakło mi głębi - to głównie schemat „zrób X, żeby dostać Y”, bez większych emocji czy poczucia rozwoju. Dodatkowo hordy nie zrobiły na mnie takiego wrażenia, jak się spodziewałem. Jeśli ktoś lubi gry euro, może być zadowolony, ale mi zabrakło tego „czegoś”.

Wszystkie osoby, które piszą że instrukcja jest skomplikowana nie powinny nigdy sięgać po takie tytuły, polecam jakieś proste gry karciane. Gra jest złożona, ma w sobie dużo mechanik które trzeba poznać, więc jaka instrukcja ma być? Na dwie strony? Sama instrukcja jest dobrze napisana i wyjaśnia większość zagadnień, jedną tylko informację musiałem doszukać w sieci. Sama gra wizualnie jest bardzo ładnie wykonana, wizualnie bardzo ładnie się prezentuje. Owszem zajmuje dużo miejsca na stole no ale bronimy muru! To musi zajmować dużo miejsca na stole. Rozgrywka bardzo mocno stawia na kooperację, musimy wspólnie planować działania i planować każdy kolejny krok. W zasadzie od pierwszej tury dyskutujecie z innymi graczami nad waszymi ruchami, gra stwarza piękne wyobrażenie poczucia zagrożenia i presji, jesteśmy uwięzieni w zamku i bronimy się przed najeźdźcami. Niemniej jednak gra ma swoje plusy i minusy. Dla mnie dużym problemem na pewno są elementy muru, każdorazowo trzeba je składać co sprawia, że po czasie elementy się niszczą. Dodatkowo pełne doświadczenia z gry ma się grając w 3/4 osoby. Grając we dwie dostajemy tak jakby dodatkowego gracza do kontoli, który ma dużo mniejsze pole do działania nią normlany gracz, dodatkowo jeden segment muru jest wyłączony co też psuje rozgrywkę. Minimum trzech graczy i zaczyna się fajna gra. Część kart, które możemy zagrać nabiera sensu dopiero w przypadku 4 graczy. Z rzeczy które bardzo mi nie pasują, jest przepaść między poziomem trudności w trybie kooperacji a trybie rywalizacji. Gralśmy trzy razy tryb kooperacji i ani razu nie byliśmy nawet blisko zwycięstwa, przegrywaliśmy za każdym razem poprzez brak żenotów hańby, dekrety cesarza są zdecydowanie zbyt wymagające do zrealizowania. Koordynowaliśmy każdy ruch ze sobą i bez szans, nie udało nam się ani razu wygrać. Za to w trybie rywalizacji nie mieliśmy żadnych problemów, gra wręcz jest absurdalnie łatwa. Zabijaliśmy każdą kartę hordy która wchodziła na stół. Generalnie polecam jak macie minimum 3 osoby do gry, w innym wypadku należy grę balansować na swój sposób.