Jest to na ten moment niestety jedna z tych gier, których ogólnego fenomenu nie zrozumiałem, Mówię na ten moment, ponieważ moje dwie rozgrywki zawierały elementy, które dyskredytowały mi grę, przy jednoczesnym docenieniu i zrozumieniu dlaczego ludzie to lubią. Dla mnie Stationfall okazał się długim i dość trudnym tytułem, nazywanym przed niektórych imprezówką. Dla mnie "imprezówka" z reguły powinna posiadać ten factor w miarę łatwego wejścia. Osoby tłumaczące zasady tejże gry w trakcie Galaktikonu (moja pierwsza rozgrywka) były naprawdę zmęczone i się nie dziwię :D Druga rzecz, chyba ważniejsza - losowośc. Ale objawiająca się w tym elemencie social deduction. Postaci i klas w tej grze jest bardzo dużo. Nauczenie się ich to na pewno kawał czasu i ogrania. W Stationfall odnosiłem nieodparte wrażenie, że wszystko jest jednym, wielkim chaosem. Najbardziej irytowały momenty jak ktoś kompletnie nieumyślnie powodował moje przybliżanie, albo też oddalane się od celu. I to wszystko właśnie oblane ogromnym chaosem i losowością. Muszę dać jej kiedyś szansę i przygotować się do gry, ale na ten moment ciągle nie pokochałem się z tą grą :(

Każda postać ma swoje unikalne zdolności, przedmioty początkowe oraz wymogi do punktowania końcowego. I tutaj zaczyna się zabawa. Wszyscy gracze mogą wpływać na dowolną postać. Tworzymy i podnosimy przedmioty, niszczymy pomieszczenia, wypuszczamy na wolność eksperyment X, ogłuszamy inne postacie. To tylko niektóre z wielu możliwych interakcji. To wszystko sprawia, że przy większej ilości graczy panuje tytułowy chaos! Do tego z każdą rundą odczuwamy co raz większą presję destrukcji naszej stacji kosmicznej. Zdarzyć się może, że jakiś śmiałek wypuści Antymaterię, co dodatkowo skraca czas do końca gry! Gra na pewno przypadnie do gustu osobom lubiącym dużą dozę interakcji w grach z ukrytymi rolami. Ludzie, roboty, zwierzęta i inne byty, z których każdy ma inny cel, za który zbierze punkty na koniec gry. Jedni chcą uciec, a inni nie dopuścić by ktokolwiek wyszedł z tego cało. Jeżeli ponadto lubicie tematykę kosmosu, a dokładniej ucieczki ze zbliżającej się do wybuchu stacji kosmicznej, to musicie spróbować swoich sił w Stationfall. ~ Kamil

Dla kogo? Dla fanów cieżkich - choć nie koniecznie długich - gier semi-cooperacyjnych. Jeżeli masz już dość Nemesisa, to może czas dać szanse Stationfall. Zdecydowanie nie polecam do grania z graczami mniej ogranymi, czy dziećmi ponieważ będzie to mordęga dla nich jak i reszty graczy. O co chodzi? Grupa postaci (co najmniej 12) znajduje się na stacji kosmicznej na orbicie ziemi. Niestety dochodzi do awarii i stacja za dosłownie kilkanaście minut niechybnie się roztrzaska. Gracze wcielą się w jednego z "załogantów" stacji, którzy przed upadkiem stacji będą chcieli swoje indywidualne cele. Postacie w które się wcielimy nie są znane naszym współgraczom, a każdy jest w stanie w swojej turze dokonywać akcji dowolnej z postaci. W tytuł zagramy od 1-9 graczy! Wrażenia: Miałem okazję zagrać w Stationfall dopiero dwukrotnie. Raz na 3 osoby i raz na 6. Po tym nie wyobrażam sobie grania w 9 osób i wydaje mi się, że standardowe 4-5 osób to optymalna ilość. Do tego wspomniane wyżej granie z osobami, które mało grają sprawiła, że mam troche dość... Niemniej jednak gra bardzo mi sie podoba, za pierwszym razem cieżko ją ogarnąć, za drugim juz jest znacznie lepiej, ale do dobrego poznania gry wciąż mi daleko i myślę, że gra zyskała by jeszcze wiecej z ogarniającą ekipą. Na minus moim zdaniem cele postaci. Cześć z nich realizuje sie praktycznie sama. Inne sa naprawdę ciężkie. Wykonanie: Pewnie po czasie to sie zmienia, ale dla mnie czytelność gry jest dramatyczna. Plansza ma spore pola, ale kolory sa mało przyjemne. Karty postaci mimo powtarzających się umiejętności równie do najczytelniejszych nie naleza. Instrukcje do gry sa....3. Jedna duża z opisem każdej z postaci - dla mnie dotąd zbędna, bo dokładnie to samo jest na karcie, tylko w instrukcji jest to dłuższe, a wcale nie tłumaczy lepiej (przynajmniej u postaci, które dotąd wyszły na stół). Druga duża instrukcja opisuje rozgrywkę wprowadzająca z botem. Mi bardziej skomplikowała zrozumienie gry niż pomogła, ale jest. Trzecia instrukcja w formie broszury....która jest właściwą instrukcją z wszystkimi zasadami do gry, Pozostałe elementy są spoko. "pionki" postaci w formie graniastosłupów dają radę. żetoniki i inne pierdółki też okej.