Zacznijmy od plusów. Do zalet gry na pewno zaliczyć można tematykę. Również zasady nie są zbyt trudne (choć instrukcja mogłaby być przejrzystsza - jednak jak ktoś grał już w Pandemica może się łatwo skupić na najważniejszych różnicach). Sama rozgrywka nie jest banalna, a czas gry nie jest zbyt długi. Jednak gra moim zdaniem jest już troszkę wtórna i nie wciąga na dłuższy czas - nawet tych, którzy po raz pierwszy mają styczność z tą mechaniką. Ale może moja ocena wynika z tego, że nie jestem fanem Pandemica i nie rozumiem tego hype'u na tę grę.

Lubię Gwiezdne Wojny i mam kilka innych planszówek w tym uniwersum, jednak na tej wersji Pandemica się zawiodłem. Wykonanie gry jest bardzo dobre - znaczniki, figurki, karty i plansza są wysokiej jakości. Opisy i wygląd kart oraz figurek dużo wnoszą do klimatu rozgrywki, ale... Sama gra okazała się jednak za prosta i powtarzalna. Chodzi mi o to, że w klasycznym Pandemicu (i w Upadku Rzymu) czuć presję czasu i rozprzestrzeniającej się choroby (lub barbarzyńców). Tutaj tego nie było, na luzaku można pokonywać "złoczyńców", a droidy nie rozprzestrzeniają się tutaj, jak barbarzyńcy czy choroby i nawet nie trzeba z nimi walczyć by wygrać. Gra jest skierowana raczej do 10-latków lub początkujących planszówkowiczów. Nic nowego tu nie zobaczymy, a rozgrywka jest po prostu łatwiejsza i bardziej powtarzalna (karty misji) niż w np. Upadku Rzymu. Dla mnie klimat lepiej budują "SW Zewnętrzne Rubieże" i tę grę mogę polecić fanom przygodówek. Natomiast w mojej ocenie najlepszą grą w systemie Pandemic pozostaje Upadek Rzymu.