Chciałbym zaznaczyć że nie jestem typowym graczem euro. Nie jestem też przeciwnikiem. Zdarza mi się siadać do ciężkich tytułów jak Speak easy, voidfall czy ulubiony frostpunk. Jednak wolę gry że średniej półki ostatnio Baza Shackleton. Seti nie jest tytułem dla mnie. Jest przytłaczający ogromem decyzji połączone z miernością co mogę zrobić w rundzie. Kwintesencja krótkiej kołderki i paraliżu decyzyjnego. Podobnie to wypada w leciwym everdellu do którego też już raczej nie usiądę. Nie mogę odmówić tego że gra wygląda naprawdę dobrze a same mechaniki są dobrze zaprojektowane. Możemy wybrać sobie sposób na punktowanie i ścigać się z innymi graczami po najważniejsze pola. Ruchome elementy czy pojawiające się z czasem plansze kosmitów to fajne urozmaicenie i jednocześnie kolejne przytłoczenie celami i możliwościami. W mojej opinii to dobrze skrojony tytuł ale dla innego odbiorcy. Doceniam wszelkie zalety ale bardziej wady. Ocena adekwatna do moich odczuć.

Tak jak w podtytule gry, szukamy pozaziemskich cywilizacji eksplorując kosmos. Ta gra to moje odkrycie roku 2025! Podoba mi się mnogość możliwości i akcji do podjęcia w danym momencie. Gra pięknie wygląda na stole, a stół powinien być duży, bo gra zajmuje sporo miejsca. Wysyłamy sondy w przestrzeń kosmiczną z Ziemi i lądujemy na innych planetach lub orbitujemy wokół nich. Generalnie gra się na zbieranie punktów, ale dla mnie ma to klimat. Jak odkryjemy inne cywilizacje (dwie losowe w grze) to gra dodaje nam nowe możliwości punktowania. Regrywalność na bardzo wysokim poziomie, bardzo dużo kart i tylko ich losowość może czasem irytować, ale odrzucając mniej przydatne karty, też zyskujemy zasoby, które można inaczej wykorzystać...i tak mózg paruje od ilości możliwości w danym momencie. Mi się to podoba i polecam grę dla wytrawnych graczy.