Rzeka Złota

Gra z cyklu - gramy oczami. Gra jest piękna. Złocista plansza to jest cudo. Wszystko jest na niej przejrzysto, i co ważne elegancko, zaznaczone przez co rozłożenie komponentów nie stanowi najmniejszego problemu. Gra bardzo prosta do grania i do wytłumaczenia. Rzucamy kośćmi, a następnie płyniemy stateczkiem (i zbieramy bonusy, w tym kasę, z miejsca gdzie się zatrzymamy) albo budujemy port (o ile mamy kasę), albo za zebrane wcześnie surowce realizujemy zadanie z otrzymanych na starcie kart (na miejsce zrealizowanej dobieramy kolejną). Czyli robimy tylko jedną akcję w swojej turze. Generalnie to taka gra, że czego nie zrobimy to zawsze zapunktujemy. Jest to taki samograj, przez co bardziej zaawansowanym graczom może się trochę nudzić, bo tutaj poważnie czego nie zrobimy, to zawsze coś wpadnie. Wpłyniemy do cudzego portu, wpadają bonusy. Ktoś wpłynie do naszego portu, wpadają bonusy. Wpłyniemy do portu, którego jeszcze nikt nie kupił, też wpadają bonusy. Zrealizujemy kartę, wpadają bonusy. Proste, ładne i przyjemne, ale móżdżenia tutaj nie ma. Negatywnej interakcji też w zasadzie brak. Plansza jest duża, więc rozkładanie komponentów trochę na starcie zajmuje. Jak już się ma wprawę, to szybko idzie.