Raverun to mała gra karciana, która na pierwszy rzut oka zapowiada się na dynamiczną, szybką małą gierkę, ale niestety finalnie rozgrywka weryfikuje to wrażenie w brutalny sposób. W grze wcielamy się w role władców tytułowego Raverun i walczymy miedzy sobą o władzę. Każda karta w talii oprócz swojej wartości posiada także umiejętność, która w teorii powinna wprowadzić coś ciekawego do rozgrywki. W grze mamy dwa rodzaje kart - zielone uruchamiaj się od razu, natomiast czerwone dopiero na końcu gry. Wygrywa osoba, która ma najwyższą kartę na swoim stosie kart. Gra jest banalnie prosta, powtarzalna i zwyczajnie nudna. Decyzje są zazwyczaj są oczywiste, a emocji praktycznie brak. Już po jednej rozgrywce widać, że gra nie ma już nic więcej do zaoferowania. Na plus mogę tylko zaliczyć długość rozgrywki, ponieważ gra się szybko kończy. Jeśli chodzi o grafiki na kartach, są po prostu brzydkie - przypominają mi postacie stworzone do gier sprzed kilkunastu lat i wyglądają mocno przestarzale. Są mało estetyczne i zamiast budować klimat, skutecznie go psują. Podsumowując Raverun zawodzi pod każdym względem. Jest to gra bez polotu i z mało angażującą rozgrywką. Nikomu nie mogę polecić tej gry. Moja ocena to 4/10.

Raverun to gra, która miała na celu połączenie prostych zasad z elementami wyścigu i rywalizacji, ale w praktyce wypada dość przeciętnie. Mechanika jest powtarzalna, a losowość rzutów i zdarzeń często decyduje o wyniku, co ogranicza znaczenie decyzji graczy i obniża satysfakcję z rozgrywki. Zaletą gry jest prostota, zasady można wytłumaczyć w kilka minut, a szybkie partie sprawiają, że gra nadaje się jako krótkie przerywniki. Grafika i komponenty są przyzwoite, choć niezbyt wyróżniające się na tle innych gier planszowych. Po kilku rozgrywkach schematy stają się monotonne, a interakcja między graczami ogranicza się głównie do minimalnej rywalizacji, bez większego wpływu na wynik.