W 2025 tę grę można porównywać do Ostoi, ale w odróżnieniu do tej drugiej nie zrobiła chyba aż takiej furory. Jest jednak w mojej ocenie od Ostoi trudniejsza. Zarówno w zasadach jak i w samej rozgrywce. W Ostoi mamy klasyczny draft elementów. Tutaj można powiedzieć, że zbieranie elementów to gra w grze. Oddzielna plansza po której się poruszamy i cały zestaw dodatkowych zasad. Druga faza czyli rozmieszczanie elementów też wprowadza troszkę złożoności a to za sprawą przemieszczającego się piona marzyciela oraz akcji specjalnych dostępnych na kartach celów. Całość w estetycznej, ale dosyć specyficznej pastelowej i wypłowiałej kolorystycznie oprawie. Nie każdemu musi przypaść do gustu graficzna oprawa tej gry, co w połączeniu z nietrywialnymi zasadami i dosyć wymagającą zastanawiania się rozgrywką sprawiają, że nie jest to gra dla każdego i niekoniecznie jest to tytuł "na początek". Nie zmienia to jednak faktu, że warto pograć w Pracownię snów, bo nie jest ona bardzo szablonowym abstraktem, jak dużo współczesnych tytułów.