Pod Wrogim Niebem to gra solo, w której wcielamy się w obrońcę bazy atakowanej przez fale nadlatujących przeciwników. Wrogie statki wraz ze statkiem matką stopniowo zbliżają się do naszej bazy, a naszym zadaniem jest je powstrzymać. W swojej turze przydzielamy kości do konkretnych pomieszczeń, uruchamiając różne akcje, które pozwalają odpierać ataki i eliminować zagrożenia. Dużym plusem gry jest kampania. Każdy rozdział rozpoczyna się od wprowadzenia fabularnego w formie komiksu, co fajnie buduje klimat i zachęca do dalszej gry. Wraz z postępem kampanii otrzymujemy nowe elementy gry: miasta, postacie, kości, statki wrogów itp. Mamy poczucie ciągłego progresu i rozwijającej się historii, co w takich tytułach zawsze działa na plus. Gra zachęca do kolejnych podejść i eksperymentowania. Możemy testować różne bazy oraz łączyć ich unikalne funkcje ze zdolnościami poszczególnych postaci, co daje sporo możliwości i wpływa na regrywalność. Każda rozgrywka może wyglądać trochę inaczej, w zależności od obranej strategii. Podoba mi się mechanika przydzielania kości do pomieszczeń bazy - od liczby oczek zależy, gdzie możemy umieścić daną kość i jak silne akcje możemy wykonać. Czasem trzeba się nieźle nagłówkować, aby wszystko efektywnie aktywować. W trakcie gry wyraźnie czuć inspirację klasyczną grą komputerową Space Invaders, co jest bardzo fajnym smaczkiem i dobrze wpisuje się w charakter rozgrywki. Wykonanie gry stoi na wysokim poziomie, komponenty są solidne wykonane, a grafiki czytelne i klimatyczne. Całość jest spójna wizualnie i dobrze oddaje temat, co dodatkowo podkręca przyjemność z rozgrywki. Podsumowując Pod Wrogim Niebem to bardzo udana gra solo, która oferuje wciągającą kampanię i sporo możliwości kombinowania. Jeśli ktoś lubi gry dla jednego gracza, będzie wniebowzięty. Moja ocena to 8/10.