Dla kogo? Dla fanów 7CŚ, którzy chcieli, by coś jednoczenie zupełnie innego, ale jednak podobnego. Zdecydowanie nie dla osób, które liczą na grę z dużą integracja między graczami. Z powodzeniem do zagrania nawet z nowymi graczami - w mojej opinii to taki gateway z plusem. O co chodzi? W grze wcielamy się cywilizacje, która jak sam tytuł wskazuje będzie podążała ścieżka swojego rozwoju poczynając od starożytności po czasy nowożytne. Mechanicznie gra jest banalnie prosta i całość przebiegu tur obrazuje nam planszetka gracza. W skrócie i uproszczeniu w ciągu 9 rund będziemy zagrywać z ręki 4 z naszych 5 kart "technologii". Karty te będą miały dwie strony z jednej wskazywać będą gdzie dorzucać będziemy swoje kostki, a z drugiej na jakim torze ścieżki rozwoju będziemy się poruszać. Na koniec każdy z graczy będzie musiał zakupić dokładnie jedną kartę po czym rozpatrywane będzie przyporządkowane do danej rundy wydarzenie. Ponadto pozyskiwan będziemy cuda świata liderów, a także prowadzić rozważania filozoficzne. Wrażenia: Jak napisałem na wstępie PoC to dla mnie takie 7cś na sterydach, w które zagram do tego zdecydowanie chętniej. Co prawda mechanicznie te gry nie są absolutnie do siebie podobne, ale maja podobny Vibe. Gra sprawia mi całkiem dużo radości, chociaż nie jest to tytuł który umieścił bym w jakiejkolwiek topce moich ulubionych tytułów. Generalnie jest bardzo pasjansowo i traktuje to właśnie jako taka gierkę do zagrania dla odprężenia. Największa wada gry jest setup, który jak na tak prosty w założeniach tytuł jest moim zdaniem znacznie za długi. Wykonanie: pudło jest duże i w zasadzie niepotrzebnie, bo mam wrażenie że z powodzeniem można byłoby to zmieścić w o połowę mniejszym kartonie. Graficznie gra kontrowersyjna, poniewaz grafiki w niej umieszczone są dziełem AI. Mnie osobiście to nie przeszkadza. Gra zajmuje również naprawdę sporo miejsca na stole. Największa wada gry są podstawki na karty wydarzeń. Pewnie, można z nich zrezygnować, ale jednak jak katy stoją to wszyscy cały czas je widzą. Niemniej podstawki się stale przewracają i przy układaniu 10 podstawek zawsze niczym domino któraś z nich się przewróci, ciągnąć za sobą inne.

Jeśli gra jest umiejscowiona w antyku, ma duże szanse trafić do mojej kolekcji. Tak właśnie stało się z Path of Civilization. Gdy tylko zobczyłam ją na półce, nie mogłam nie sprawdzić tej gry. Tytuł ten ma bardzo ciekawy mechanizm, w którym w każdej turze będziemy zyskiwać jedną kartę i jedną kartę odrzucać. Posiadane karty rozmieszczamy na wybranych miejscach i ustalamy, z których chcemy wykonać akcje, a z których otrzymać surowce. Gra jest sprytna i zarazem banalna. Jest też wielce regrywalna, rozgrykwa trwa 9 rund, w każdej z nich punktacja odbywa się za coś innego, a kart tych punkacji jest cała masa. Wielkim minusem jest czas przygotowania rozgrywki. Zwłaszcza w porównaniu do czasu trwania jednej partii, dlatego też lepiej od razu zagrać dwa lub trzy razy z rzędu :D Ocena po 6 partiach w 2 i 4 osoby. Średni czas gry = 31 min.