Są takie gry, które mają się do preferencji graczy Euro jak... papierowe banknoty do Unii Europejskiej. :) (Gracze Euro oczekują głębokich mechanicznie tytułów, zaś waluta Euro miała być nowatorskim rozwiązaniem, które położyłoby resztę największych gospodarek na świecie na łopatki... jak wiadomo, w obu przypadkach zazwyczaj jest na odwrót). Monopoly jest prostym, a zarazem przyjemnym tytułem, w którym każdy rzut kością od początku do niemal samego końca trzyma w emocjach, pozwalając poczuć się jak magnat z początku XX wieku, gdy rozbudowujemy swoje kapitalistyczne imperium, szastać grubymi banknotami (a nie drobnymi banknocikami jak w grach Euro), skupując najlepsze nieruchomości z najlepszych ulic europejskich miast (a nie budować sobie sklepiczek lub restauracyjkę za rogiem jak w grach Euro), by za chwilę je stracić, a następnie dostać jeszcze więcej (a nie iść malutkimi kroczkami po torze zwycięstwa jak w grach Euro). :) Przy tym pozwala łatwo rozszerzać grę o własne zasady. Brutalny świat kapitalizmu w prostej formie z dużą ilością emocji, genialne w prostocie (a nie - skomplikowany w banalności, nie powiem w jakich grach bo mnie tu zlinczują jeszcze), gdy próbujemy przeciwdziałać losowości, szacując i skupując całe linie nieruchomści na ile to możliwe. Przy tym kolorowa plansza i banknoty same robią już robotę na starcie i wciągają dzieci do emocjonującej rozgrywki. :) Polecam.

Monopoly to klasyczna gra planszowa oparta na rzucaniu kośćmi i poruszaniu się w jednym kierunku o wskazaną liczbę oczek. Gracze kupują nieruchomości na których się zatrzymają, pobierają czynsze z nieruchomości już posiadanych, na których inni gracze wejdą poprzez losowy rzut kostką, a gra trwa do momentu wyeliminowania przeciwników z gry. Rozgrywka jest mocno losowa, a decyzje graczy często nie mają znaczenia, zazwyczaj opłaca się kupować wszystko na czym pionek gracza się zatrzyma. Nie ma tu praktycznie żadnej taktyki - o przebiegu rozgrywki w dużej mierze decydują rzuty kośćmi, co często prowadzi do losowych i frustrujących sytuacji. Monopoly potrafi się potwornie dłużyć, szczególnie przy większej liczbie graczy, a mechanizm eliminacji sprawia, że część osób przez długi czas pozostaje jedynie obserwatorami. Podsumowując Monopoly pomimo ogromnej rozpoznawalności i sentymentalnej wartości, wypada blado na tle nowoczesnych gier planszowych, które oferują większą decyzyjność, lepsze tempo rozgrywki i ciekawsze mechaniki. Jako familijny klasyk do okazjonalnego grania z dziećmi może się sprawdzić, ale raczej tylko na samym początku planszówkowej drogi. Na rynku jest dziś naprawdę wiele znacznie lepszych tytułów - bardziej angażujących i pozwalających rozwijać logiczne myślenie. Monopoly niestety tego nie oferuje. Moja końcowa to ocena 3/10.