Mafia to czysta gra społeczna, w której nie ma planszy, punktów ani kart do analizowania – są za to kłamstwa, spojrzenia spod oka i oskarżenia rzucane z pełnym przekonaniem. Gracze dzielą się na mafię i mieszkańców, a każda runda to naprzemiennie noc (tajne akcje) i dzień, podczas którego wszyscy próbują ustalić, kto tu kłamie najlepiej. Cała zabawa polega na rozmowie: ktoś kogoś oskarża, ktoś się broni, ktoś inny milczy podejrzanie długo. Nie ma tu mechaniki, która „uratowałaby” nieśmiałych graczy – jeśli nie mówisz, znikasz. Jedna dobra zagrywka słowna potrafi wygrać partię, a jedna niefortunna mina skazać niewinnego na odstrzał. Lubię Mafię za to, że działa praktycznie zawsze i wszędzie, wystarczy grupa ludzi i chęć do gadania. To świetna gra na większe ekipy i imprezy, ale kompletnie nie siada osobom, które nie lubią publicznych wystąpień albo konfliktów przy stole. Tu trzeba mieć dystans – do siebie i do tego, że ktoś właśnie oskarża Cię o bycie mafią z pełnym przekonaniem.