"Zaginione miasta" to dla mnie taka rozgrywka pasjansowa z dozą ryzyka, gdy sięgamy po karty mnożące nasz wynik. Zabieg z ujemnymi punktami dodaje pikanterii całej rozgrywce, dlatego trzeba patrzeć jakie karty są już w grze i czy czasem nie warto już dalej czekać na dozbieranie brakujących kart tylko od razu je wykładać i przynajmniej zdobyć kilka punktów lub zmniejszyć ujemne, nawet jeśli nie uda się nam ich całkiem zniwelować. Rozgrywka przędzi bardzo szybko, więc i syndrom kolejnej partii jest dość wysoki. Wydaje mi się, że przez zabieg z ujemnymi punktami rozgrywka w "Zaginione miasta" jest trudniejsza niż np. "Spór o bór" choć mam tu podobne odczucia. Choć aż się prosiły o jakieś karty specjalne, by bardziej mieszać w rozgrywce ;) Doceniam jednak dodane w nowej edycji gry karty, które pozwalają zdobyć dodatkowe punkty za realizację różnych celów. Jakościowo jest ok, a same karty można tak ułożyć, że karty jednego koloru tworzą obrazki z tytułowych zaginionych miast. Doceniam takie pomysły, choć nie wpływają one w zupełności na samą rozgrywkę. Polecam wielbicielom pojedynkowych gier 2-osobowych oraz do wykorzystania w bibliotekach i świetlicach szkolnych.