Tak naprawdę od 2014 roku uwielbiam już Lewisa & Clarka. Ta gra długo była w mojej ścisłej czołówce, a potem przyszło dużo innych gier do grania i już rzadziej wracam do niej, ale nadal tak samo chętnie! Pięknie narysowana przez mojego ulubionego rysownika Vincenta Dutrait, ze świetnymi mechanikami budowania talii, worker placement i wyścigu. Właściwie w tej grze nie ma się do czego przyczepić, gdyż gra sama w sobie jest świetna, spójna i bez wad. Sporo kombinowania, myślenia i ciągłego starania się, żeby nie zostać w tyle rzeki i żeby inni nas zabardzo nie wyprzedzili. Na samym początku ikonografia na kartach może sprawiać problemy, zaglądamy do instrukcji co dokładnie symbole na kartach oznaczają, a tych kart jest całkiem sporo. Mimo, że jest to gra euro, ewidentnie czuć klimat wyprawy, wyścigu, podróżowania po Ameryce. Zatrudniamy Indian, zdobywamy surowce, wydajemy surowce na łodzie, konie. Musimy starannie decydować, kogo z naszej załogi wykorzystamy jako główną akcje, a kogo jako wzmocnienie naszej akcji (obracanie kart na drugą stronę Indian). Satysfakcjonująca rozgrywka i po tych 9 latach odkąd pierwszy raz zagrałam w Lewisa & Clarka nie dziwie się, że nadal tak bardzo ją lubię i że ma taką rzesze fanów.