Kolejka to gra o staniu w ogonku w czasach PRL-u, więc zamiast rycerzy i smoków masz puste półki, kartki i towar „rzucany” do sklepów. Klimat jest bardzo szkolno-historyczny, ale pod spodem siedzi całkiem sprytna gra o przewidywaniu ruchów innych i psuciu im ustawki. Na początku rundy losowo rozkłada się towar do sklepów, a gracze ustawiają swoje pionki w kolejkach, zagrywając karty, które pozwalają przepychać się do przodu, przestawiać ludzi, zamykać sklep czy podsyłać „ciocię z miasta”. Cała zabawa polega na tym, żeby po tej przepychance to Twoi ludzie stali wystarczająco blisko lady, gdy towar wreszcie dotrze. Lubię Kolejkę za to, że w bardzo prosty sposób pokazuje realia, a jednocześnie daje dużo śmiechu z totalnie absurdalnych sytuacji pod sklepem. To dobry wybór na granie z rodziną albo znajomymi, którzy pamiętają czasy kartek. Z drugiej strony, sporą rolę odgrywa tu negatywna interakcja – jeśli ktoś nie lubi, kiedy mu się ciągle psuje plany, może mieć serdecznie dość po jednej partii.