Liczba wystawionych
opinii: 115
28.09.2025 09:13
Gdybym miał zaprojektować grę w klimatach Lovecrafta, zabrałbym się do tego inaczej, niż prezentuje to większość wydawanych gier w tym temacie, gdyż nie tylko co najwyżej średnio odzwierciedlają motyw, ale pod także pod wieloma innymi względami, w tym często zwłaszcza mechaniką, często rozczarowują - i chyba większość osób lubiących Lovecrafta by się ze mną zgodziła. Proste porównanie: opowiadania Lovecrafta skupiają się na klimacie grozy "na progu", niepojętym, odwiecznym, kosmicznym zalążku tajemnicy przepastnej i nierozumianej jak wszechświat. Jeśli pojawia się gdzieś tam szaleństwo, to wynika ona ze zrozumienia czegoś, co wykracza poza wyobrażenia zwykłego obywatela. A co mamy w grach takich jak Horror w Arkham? Odgradzamy całą tą kosmiczną tajemnicę grubą linią, stawiamy granicę na samym koniuszku, i wycinamy tylko wierzchołek góry lodowej - i to stanowi podstawę gier z Cthulhu, koniecznie w cudzysłowie, to znaczy sama kosmetyka, w dodatku zbanalizowana: czyli przede wszystkim dziwne i bardziej śmieszne niż straszne maskotki-potworki oraz tzw. poczytalność. Trochę wynika to zapewne z RPG'owej przeszłości Zew Cthulhu, który wprowadził współczynniki wszystkich "bestii", bogow, przedwiecznych, z mitologii Cthulhu. Wiadomo, zasady muszą być, ale odnosi się wrażenie, że projektanci tych tytułów próbują przerzucić Dungeons and Dragons do roku 1920 i zmienia się głównie kosmetyka, a zostaje... nawalanka - żeby nie było wątpliwości o czym jest recenzowany tytuł. I tak ta gra właśnie działa: bestie wychodzą w każdej lokacji lochów, przepraszam, posiadłości (na jedno w sumie wychodzi), a my wyciągamy żetony, by je pokonać. Aby był to Lovecraft, musimy dodatkowo mieć jeszcze współczynnik obłędu! W praktyce, zamiast jednego toru HP'ki, mamy tutaj dwa razem z poczytalnością (swoją drogą, HP'ki u postaci w opowiadaniach HP Lovecrafta nigdy nie miały znaczenia, tak więc jest to znowu jakieś nieporozumienie rodem z banalnych RPG w stylu fantasy). Od czego zależy sukces w misji? Tak naprawdę wybory tu są bardzo iluzoryczne, a głównie zależy, trochę jak w paragrafówkach, od szczęścia, tutaj przede wszystkim od wylosowanych z worka żetonów. Gra miewa ciekawe rozwiazania w scenariuszu, ale jest on gdzieś tam zawsze w tle, a podstawa rozgrywki jest bardzo banalna i tak naprawdę gra mogła by być zupełnie o czym innym. Dodatkowo trzeba powiedzieć, że scenariusze są ograniczone, góra na 3 razy gdy już znamy fabułę, co oczywiście miało napędzić sprzedaż kolejnych scenariuszy (ja nie kupowałem). Osobiście nie polecam ani tej, ani większości gier, które próbują zrobić LCG czy inną złotodajną fontannę z takiej Godzilli z nietypową nazwą czyli Cthulhu, bo z lovecraftowskim Cthulhu nie ma to wiele wspólnego. W skrócie "Cthulhu" to marka, w dodatku darmowa, a wydawca chce na niej zarobić wydając multum dodatków, zaś przedwieczni w grobie się przewracają, czekając niecierpliwie, aż reklamy ich kultu w postaci Horroru w Arkham osiągną globalne zainteresowanie wśród przyszłych kultystów. :)
Liczba wystawionych
opinii: 41
21.05.2025 13:51
Opinia dotyczy edycji gry podstawowej wydanej w 2021 roku.
W 2026 wyjdzie nowa gra podstawowa ze zmienionymi kartami i nową kampanią wprowadzającą.
Horror w Arkham - gra karciana jest niezbędnym starterem, na którym będziecie budować kolekcję dalszych kampanii i kart badaczy. Zawiera minikampanię składającą się z 3 scenariuszy: otwarcia, o wszystko i o honor. Tak naprawdę tylko ten drugi czyli "Maski północy" jest reprezentatywny jeśli chodzi o całość Horroru w Arkham i inne kampanie. Można i warto zgrać go do bólu wielokrotnie różnymi badaczami, wiele osób testuje na nim swoje talie. Właśnie, przechodząc do budowania talii, robimy to przed grą i na bazie zdobywanego doświadczenia rozwijamy pomiędzy scenariuszami.
Warto odnieść się do gry w szerszej perspektywie, gdy już mamy jakiś dodatkowy cykl lub dwa (kampanie + badacze).
Gra jest mocna jeśli chodzi o budowanie narracji, nie tylko za pomocą tekstu w księgach kampanii i na kartach scenariuszy, ale też za pomocą samej rozgrywki. Za sprawą losowości w postaci dociągu z talii gracza, talii mitów i wykonywanych testów umiejętności tworzy się historie, które zapadają w pamięci, każdy scenariusz będzie miał inny przebieg. Pomimo silnych wątków fabularnych jest to karcianka bardzo nastawiona na mechaniki. Dzięki temu można scenariusze ogrywać wielokrotnie, z drugiej strony złożoność gry jest spora i z kolejnymi cyklami będzie rosnąć. Moim zdaniem nie jest to gra do wyciągania raz na jakiś czas. Jak już w to wchodzić to z myślą, że będzie to jedyny tytuł jaki będziemy ogrywać przez dłuższy czas i na tyle intensywnie, że braknie czasu na inne gry. Wtedy ta inwestycja ma sens, bo zbieranie AH jest kosztowne. Tutaj trzeba sobie odpowiedzieć na pytanie: jestem graczem czy zbieraczem. Generalnie jeśli przeraża was ilość dodatków to uspokajam, nie trzeba mieć wszystkiego. Warto skupić się na tym co jest dla nas interesujące tematycznie. Dla mnie sama gra jest 10/10, ale też na tyle wymagająca/angażująca, że przed każdą sesją muszę się do niej mentalnie przygotować, jeśli nie czuję się na siłach to nawet nie ściągam jej z półki.
Liczba wystawionych
opinii: 3
19.03.2025 17:03
Mam problem z tym wydaniem. Karty oraz zamysł gry to w mojej ocenie coś świetnego. Klimat wylewa się z kart, są pięknie ilustrowane i chce się na nie patrzeć. Same umiejętności badaczy oraz ich różne umiejętności na duży plus. Jak tylko przejrzałem zawartość pudła włączyła się mania zbieractwa i chcieć na posiadanie kolejnych kart badaczy oraz ich umiejętności. Pierwszy scenariusz z aktu dostępnego w pudle to nauka gry, muzyczka nastawiona na playlistę z horrorów, gra się świetnie czuję to przyjemne uczucie gdy wiem, że trafiłem w dziesiątkę. Scenariusz jest krótki, na akt składają się trzy scenariusze więc ograniczam rozrywkę i czekam do kolejnego wieczoru. Drugi scenariusz też bardzo przyjemny, goni nas czas więc czuję, że się spieszę. Czuję emocje z tym związane. Tego oczekuję po grach. Jak już poznasz zasady to rozegranie scenariusza ta około godzinka. Siadam do trzeciego scenariusza jest według mnie najsłabszy, trwa nawet mniej niż godzinę. Przegrywam go. Nie mam z tym problemu to jest piękne w tej grze poziom trudności, losowość oraz umiejętność doboru kart. Powtarzam go i udaje się go przejść z niemałym poświęceniem. Do tej chwili niby wszystko jest ok. No właśnie nie jest, akt trwa niewiele ponad 3 godziny, to mało jak na grę za ponad 200 zł. Można przejść go innymi bohaterami co daje nam około 15 godzin. Niestety pierwszy akt gdy już poznacie mechanikę gry i się w nią wczujecie po namyśle okazuje się średni i nie czuję chęci rozegrania go kolejnych 4 razy. Myślę że przejdę go jeszcze z dwa razy po dwóch bohaterów. Jak za te pieniądze myślę, że jest to bardzo droga gra. Osobiście kupiłem rozszerzenie kampanii wraz z nowymi bohaterami i mam nadzieję, że liczne posty na temat rozwinięcia skrzydeł w tych rozszerzeniach okażą się prawdą co wynagrodzi mi wydane pieniądze. Jest to jednak już kwota około 650 zł.
Liczba wystawionych
opinii: 147
30.04.2024 15:37
Nowe wydanie podstawowej wersji "Horror w Arkham gra karciana" . Tym razem możliwość gry do 4ech graczy i woreczek na żetony :). Jak zwykle możemy grać w grę solo jak i do 4ech graczy. Moim zdaniem najlepiej gra się w dwie osoby. Oczywiście jak to jest w grach typu LCG, budujemy naszą talię do gry, żeby jak najsprawniej przejść scenariusz. Jak zwykle otrzymujemy dużo świetnego klimatu i przygodę, do której warto wracać, żeby przejść scenariusz na nowo innymi postaciami i dokonywać różnych wyborów. Ta mechanika powoduje niesamowitą regrywalność i niepowtarzalność tego tytułu. Polecam tę grę.
Liczba wystawionych
opinii: 6
04.02.2024 19:06
Na razie ograny jeden scenariusz i było trochę główkowania jak pojawiły się wątpliwości co do działań niektórych kart. Na początku zaczęło się klimatycznie, ale jak pojawiły się niejasności to wertowanie instrukcji trochę wybijało z klimatu, niektóre odpowiedzi znalazł dopiero na forach. Jest sporo do ogarnięcia w tej grze jeśli chce się zbudować dobry deck. Podczas pierwszej rozgrywki wypadały mi karty, które mocno utrudniły mi start, a pod koniec czułem się naprawdę osaczony przez potwory, zegar zagłady wybijał ostatnie godziny, moja postać była na jednego "hita" ale jedna dociągnięta karta uratowała mnie i udało się zakończyć scenariusz będąc jedną nogą w grobie. Chociaż nie raz zastanawiałem się czy wykonałem wszystko zgodnie z zasadami. Do rozgrywki polecam puścić klimatyczną muzykę, u mnie nastrój zapewniał soundtrack z "the last door 2". Polecam gierkę, ale dla cierpliwych i angażujących się w wykreowany przez setting klimat.
.png)
