7 Złotych Miast

7 Złotych Miast to gra imprezowa, w której wcielamy się w uczestników wyprawy do legendarnego Eldorado. Zasady gry są bardzo proste - pierwszego gracza wyznacza się poprzez rzut kartonową pochodnią, następnie odkrywane są karty skarbów, o które gracze rywalizują, licytując w tajemnicy liczbą wysyłanych poszukiwaczy (mepli). Kto wyśle ich najwięcej, jako pierwszy wybiera kartę, choć w praktyce często nie ma to większego znaczenia, ponieważ kolejni gracze nadal mogą sięgnąć po równie atrakcyjne karty. Poszukiwacze użyci do licytacji trafiają do obozowiska i mogą zostać przejęci przez gracza, który w danej rundzie nie wysłał żadnego mepla. Zauważyłem, że jeśli ktoś będzie umiejętnie korzystał ze swoich poszukiwaczy i w odpowiedni momencie nie wyśle żadnego, zyskuję przewagę w meplach co za tym idzie przez pewien czas rozgrywki będzie mógł pozostałych graczy przelicytowywać i wybierać pierwszy kartę. Karty skarbów czasami pozwalają dołożyć skałę do świątyni (toru punktacji), gdzie gracze stopniowo zakrywają punkty przypisane do konkretnych symboli. Przez ten mechanizm do samego końca trudno przewidzieć zwycięzcę, a wybór kart często opiera się na domysłach w stylu „może ta okaże się dużo warta”. Dodatkowo niektóre karty zapewniają znaczniki totemów, które dają karty z różnymi zdolnościami, choć w większości dotyczą one wyłącznie punktowania. Niestety, cała mechanika nie ma dla mnie większego polotu - jest nużąca i nie wywołuje emocji, jakich oczekiwałbym od gry imprezowej. Podsumowując 7 Złotych Miast obiecuje dobrą zabawę, ale w praktyce jej nie dostarcza. To tytuł miałki, banalnie prosty i pozbawiony satysfakcji, gdzie zamiast frajdy towarzyszy głównie nuda. Moja końcowa ocena to 5/10.