Euro gra. Taka ekonomia, którą raczej zaliczyłbym do tych najprostszych. Nieskomplikowane zasady i niezbyt złożona rozgrywka. Wszystko sensownie poukładane i gra sprawia przyjemność. Warta uwagi dla wszystkich, którzy lubią tzw. "kombogenne" tytuły lub chcieliby poćwiczyć. Wybór akcji może nie zajmować graczowi zbyt dużo czasu, ale jednak przeprowadzenie wszystkich działań (akcje stałe, akcje ruchome, akcje darmowe), porządkowanie - to wszystko zajmuje czas. Nie wszystko jest idealnie przemyślane (przynajmniej w warstwie tłumaczenia) - choćby akcje darmowe, wcale darmowe nie są, a wręcz przeciwnie - trzeba za nie sporo zapłacić). Całość mechaniki (z lunetą, z ruchomymi akcjami, z ulepszaniem akcji) troszkę przywodziła mi na myśl Wiatrakowo. Tylko takie troszkę prostsze. Mimo wszystko warto ją polecić jako "entry-level" euro albo dla tych, którzy potrzebują szybkiego tytułu typu euro.

Galileo Galilei należy do gatunku euro średniej ciężkości, z krótkim czasem gry co należy zaliczyć na duży plus 4-osobowa rozgrywka z tłumaczeniem często mieści się w 120 minutach, a 2-osobowa w 60. Dla mnie jest to istotny plus gdy w tym tygodniu nie mamy czasu na dłuższą rozgrywkę. Mechanika jest bardzo przyjemna i łatwa do wytłumaczenia nawet dla mniej ogranych graczy. Klimat jak na grę euro jest nawet wyczuwalny dzięki figurkom inkwizytorów i kartom ciał niebieskich. Jest to tytuł typowo optymalizacyjny, gdzie każdy nasz ruch musi być przemyślany pod kątem akcji, które będziemy robić później. Odpowiednie połączenie różnych akcji jest kluczem do sukcesu. Po kilku rozgrywkach wiemy już np. które kafelki najlepiej ulepszyć, a z których akcji będzie korzystać max 1 lub 2 razy na grę. Wystawiając końcową ocenę mam lekki niedosyt związany głównie z nikłą regyrwalnością, natomiast mechanicznie jak i tematycznie gra cały czas mi się podoba i szczerze nie odmówię rozgrywki w Galileo Galilei. Z czasem jednak dostrzegam więcej wad tej gry. ~ Dawid

Wrażenia po dwóch partiach dwuosobowych: bardzo przyjemne to jest. Są kostki, jest ich zbieranie, ulepszanie, kolorowanie. Akcje niby proste, ale mozna je przedłużać, tak kombosami, jak I akcjami dodatkowymi. Jest troszkę gonitwy po torach, kto pierwszy ten lepszy, zgarnia bonusy, zajmuje miejsce. Fajne wykonanie, przyjemny klimat astronomiczny. Bardzo podoba mi się sposób zarządzania inkwizytorami i kombinowanie, w jaki sposób uniknąć ujemnych punktów. Bardzo zgrabnie działa to jako całość. A sporo mam jeszcze do sprawdzenia: granie w większym składzie, solo, na asymetrycznych frakcjach astronomów. Świadomie wybrałem "środkową" podniosła względem trudności grę Thomasa Holka i nie zawiodłem się. Mogła by być ciut tańsza, ale wszyscy wiemy, ze tanio juz bylo, poza tym to Galaka, której gry do tanich nie należą. Sumarycznie: bardzo w porządku gra, będę ja testował w innych składach, bo reguły dobrze sie tlumaczy i szybko nowe osoby je przyswajają.

Trochę doleje do ognia. Gra jest fajna, ciekawa, stosunkowo prosta w zasadach i do przyswojenia po 1 rozgrywce. Pan Holek mocno wszedł w rynek gier i przyznam szczerze, ze nie widze na ten moment, po trzech tytulach, zeby przebil swoje Seti. Ogrod jest spoko, a Galileo coz.. no fajne to jest, ale mnie po 3 rozgrywkach szczerze znużyła. Jeszcze jak poszla fama, która zostala dosc szybko potwierdzona, ze gra ma spory nacisk na jedna strategie wygrywajaca, to tez mi troszke odjelo to przy wlasnie trzeciej rozgrywce od oceny. Fajne, do zagrania, sredniociezki euras, ale ja juz raczej nie wroce. SETI FOR THE WIN!