Galileo Galilei należy do gatunku euro średniej ciężkości, z krótkim czasem gry co należy zaliczyć na duży plus 4-osobowa rozgrywka z tłumaczeniem często mieści się w 120 minutach, a 2-osobowa w 60. Dla mnie jest to istotny plus gdy w tym tygodniu nie mamy czasu na dłuższą rozgrywkę. Mechanika jest bardzo przyjemna i łatwa do wytłumaczenia nawet dla mniej ogranych graczy. Klimat jak na grę euro jest nawet wyczuwalny dzięki figurkom inkwizytorów i kartom ciał niebieskich. Jest to tytuł typowo optymalizacyjny, gdzie każdy nasz ruch musi być przemyślany pod kątem akcji, które będziemy robić później. Odpowiednie połączenie różnych akcji jest kluczem do sukcesu. Po kilku rozgrywkach wiemy już np. które kafelki najlepiej ulepszyć, a z których akcji będzie korzystać max 1 lub 2 razy na grę. Wystawiając końcową ocenę mam lekki niedosyt związany głównie z nikłą regyrwalnością, natomiast mechanicznie jak i tematycznie gra cały czas mi się podoba i szczerze nie odmówię rozgrywki w Galileo Galilei. Z czasem jednak dostrzegam więcej wad tej gry. ~ Dawid

Wrażenia po dwóch partiach dwuosobowych: bardzo przyjemne to jest. Są kostki, jest ich zbieranie, ulepszanie, kolorowanie. Akcje niby proste, ale mozna je przedłużać, tak kombosami, jak I akcjami dodatkowymi. Jest troszkę gonitwy po torach, kto pierwszy ten lepszy, zgarnia bonusy, zajmuje miejsce. Fajne wykonanie, przyjemny klimat astronomiczny. Bardzo podoba mi się sposób zarządzania inkwizytorami i kombinowanie, w jaki sposób uniknąć ujemnych punktów. Bardzo zgrabnie działa to jako całość. A sporo mam jeszcze do sprawdzenia: granie w większym składzie, solo, na asymetrycznych frakcjach astronomów. Świadomie wybrałem "środkową" podniosła względem trudności grę Thomasa Holka i nie zawiodłem się. Mogła by być ciut tańsza, ale wszyscy wiemy, ze tanio juz bylo, poza tym to Galaka, której gry do tanich nie należą. Sumarycznie: bardzo w porządku gra, będę ja testował w innych składach, bo reguły dobrze sie tlumaczy i szybko nowe osoby je przyswajają.

Trochę doleje do ognia. Gra jest fajna, ciekawa, stosunkowo prosta w zasadach i do przyswojenia po 1 rozgrywce. Pan Holek mocno wszedł w rynek gier i przyznam szczerze, ze nie widze na ten moment, po trzech tytulach, zeby przebil swoje Seti. Ogrod jest spoko, a Galileo coz.. no fajne to jest, ale mnie po 3 rozgrywkach szczerze znużyła. Jeszcze jak poszla fama, która zostala dosc szybko potwierdzona, ze gra ma spory nacisk na jedna strategie wygrywajaca, to tez mi troszke odjelo to przy wlasnie trzeciej rozgrywce od oceny. Fajne, do zagrania, sredniociezki euras, ale ja juz raczej nie wroce. SETI FOR THE WIN!

Aby poprawnie ją ocenić trzeba zadać sobie pytanie czego oczekujemy od gry. Galileo Galilei na pewno jest ładna i oddaje klimat. Mimo że jest o kosmosie jak wiele innych to jednak pokazanie tego w ładny porządny sposób od strony dawnych astronomów robi robotę. Bardzo mało jest tu losowości co pulsuje ale niestety interakcji też. Rozgrywka trochę za długa w stosunku do emocji. Dla kogo jest skierowana? Myślę, że odbiorcami są osoby, które już w coś pograły ale jeszcze nie są specjalistami którym półki od gier się uginają bo Ci znajdą lepszą grę, Całkiem na wejście też nie za bardzo bo trochę za dużo zależności co może odpychać. W przypadku regrywalności to jest tak że faktycznie każda rozgrywka się różni (układem, decyzjami, zdolnością postaci) ale to jest taka sama rozgrywka. nie da się w to grać dużo i często. Na razie dałem 4 bo warto w nią zagrać i jest ciekawa chętnie bym jeszcze zagrał ale osobiście jej nie kupię.