𝑯𝑬𝑵 𝑫𝑨𝑳𝑬𝑲𝑶 Wspólnie przenieśmy się na jeden z najbardziej tajemniczych kontynentów, Aluli. Niech każdy z Was przemierzy Aluli pieszo i pozna mieszkańców, rośliny i królestwo zwierząt. Tym krótkim wprowadzeniem chcemy przedstawić Wam grę "Hen daleko", która jest jednym z tegorocznych hitów. Zawartość gry jest niewielka: 🔸karty regionów 🔸karty sanktuariów 🔸notatnik Ale dobra gra ≠ bogactwo elementów i tak też jest w "Hen daleko". Celem gry jest zdobycie, jak największej ilości punktów sławy. W trakcie gry będziecie eksplorować kontynent dobierając i układając przed sobą karty regionów. Karty zapewniają różną ilość punktów lub zasoby, które będą potrzebne do spełnienia wymagań. Za każdą zagraną kartę o wyższym numerze (czasie eksploracji) niż karta po lewej otrzymujecie kartę sanktuarium. Możecie dobrać ich więcej, za każdą posiadaną mapę - 1 dodatkową kartę, ale ostatecznie musicie wybrać tylko jedno sanktuarium w turze. Gra wydaje się stosunkowo łatwa dopóki nie przechodzimy do punktacji. Gdy minie 8 rund wszyscy gracze zakrywają swoje karty regionów i odkrywają je po kolei, jednak w odwrotnej kolejności niż karty były zagrywane! Punktacja będzie od prawej do lewej! To jest najbardziej niezwykłe w tej grze. Z jednej strony chcesz zaplanować wszystkie swoje ruchy, z drugiej nie jest to proste zadanie, gdyż karty, które dobieracie niekoniecznie mogą być tymi pomagającymi spełnić określone warunki potrzebne do punktacji. Przy pierwszej rozgrywce na Planszówkach w Spodku tak się świetnie bawiłyśmy, że wróciła z nami do domu. Tak, dobrze się bawimy, ale przy grze również jest dużo nerwów, żeby dobrze zapunktować 😂

Gra o jednych najprostszych zasad jakie znam. Mała i lekka karcianka. Dobra na podróż. Bardzo szybka rozgrywka. Ciekawy "twist". Zagrywając kartę de facto "obstawiamy" to co zagramy w przyszłości, a im dalej w las tym łatwiej się pogubić. Niedużo, bo tylko 8 rund z pozwala coś zaplanować i mieć choć częściową kontrolę nad rozgrywkę a nie jedynie polegać na ślepym losie (czyli co przyniosą karty). A jak to wygląda? Mamy 3 karty na ręku. Co rundę - zagrywamy jedną kartę i dobieramy jedną kartę z dostępnych. Im niższy wartość zagranej karty - tym szybciej dobierzemy. Jednak jeśli wartość jest wyższa niż poprzedniej karty dobieramy z dodatkowej talii karty tzw. sanktuariów (ich ilość zależy od tego co do tej pory zagraliśmy), wybieramy jedną i zagrywamy. Każda karta może dostarczać pewne zasoby albo dawać pewne bonusy pod warunkiem spełnienia określonych wymagań (dotyczących posiadanych zasobów). Sęk w tym, że otrzymanie bonusu na danej karcie zależy od tego czy na niej oraz później zagranych kartach są odpowiednie zasoby. I tutaj pomagają karty sanktuariów bo z nich zasoby zawsze można uwzględnić.

Przykład gry, gdzie sedno nie tyczy się ilości komponentów a głębi rozgrywki i planowania. Bardzo ciekawe odkrycie karcianki, znanej i w zasadzie lubianej. Gra wykorzystuje połączone elementy związane z koniecznością wyboru kart lokacji lub celów, które w krótkiej perspektywie dają automatycznie nagrody / punkty oraz planowania rozkładu własnej talii nastawionego na jak najlepsze punktowanie końcowe. Ok. Brzmi nieco dziwnie, ALE.. ...działa. Działa świetnie! W skrócie: - wybierasz lokalizację lub cel - zagrywasz to co i jeśli możesz - pozyskujesz bonusy wynikające z akcji - ...powtarzasz... - ..., aż spełnią się warunki końca gry. - ... a na koniec bierzesz wszystko do kupy i w odwrotnej kolejności punktujesz ILE WLEZIE. Nie jest to gra bez wad, ale jest bardzo płynna, (praktycznie) bez downtime, przyjemna, o lekkim mechaniźmie ale o sporych możliwości kombinowania. Istnieje element losowy - losowanie nieznanych lokalizacji czy celów, ale tu genialnie żwawo działa. Całość przypomina mi Wild Space - co prawda WS większy nacisk kładzie na kombosach, ale są równie przyjemne. Bajer...działający na 6 osób (tego nie przetestowałem)!

Halo, halo! Czy ktoś z Was słyszał o kontynencie Auli? 🏝️ To miejsce, które podobno znajduje się za Morzem Mgieł 🌊 A mieszkańcy wyglądają całkiem podobnie, jak ja tu na zdjęciu. No może… ciut inaczej. 👒 ;) Historia gry jest tak samo abstrakcyjna jak obrazy Dalego, a sama gra to prawdziwa łamigłówka, która wciąga bardziej niż filmiki z kotkami 🐾 (czy aby znowu nie na temat? 😅) Do brzegu! ⛴️ Gra jest prosta, ale z twistem – układasz karty, potem odkrywasz je... w odwrotnej kolejności! Tak, dokładnie – myśl wstecz, planuj do przodu, a punkty sypią się jak liście z drzew jesienią 🍁. I to jest największy plot twist, bo trzeba myśleć nieco na odwrót 🔄 - punktujesz karty w odwrotnej kolejności niż je zagrałeś! Także… to nie tylko gra o podróżowaniu, ale także o wrzucaniu wstecznego. 🚗 Co najlepsze, cała rozgrywka trwa około 15 minut, więc idealnie nadaje się na szybką partię w przerwie między kolacją a kolejnym sezonem ulubionego serialu. 🥪📺 ALE PORA NA MIĘSO! 🍖 Hen Daleko to dobrze przemyślana gra. Karty z wyższymi numerami zapewniają więcej punktów, a te z niższymi dostarczają symboli potrzebnych do odblokowania umiejętności innych kart. Trzeba więc balansować, ponieważ cenne karty Sanktuarium, które dają stałe bonusy, są odkrywane tylko wtedy, gdy zagrywamy kartę o numerze wyższym niż poprzednia.�Decyzja należy do nas: zagrywamy ryzykownie wysokie karty na początku, czy zaczynamy od niskich, by zdobyć jak najwięcej kart Sanktuarium? Taka rozkmina wywołuje sporo emocji i napięcia! Warto również wspomnieć o estetyce gry, bo jest ŚWIETNA! Każda postać na kartach jest inna, choć charakterystyczna dla swojego biomu. Doceniam takie detale, bo to nie jest pójście na łatwiznę! Podsumowańsko! Mała, szybka, taktyczna, kocykowa z bardzo ciekawym motywem! Jest to bardzo dobry filierek, taki przed „głównym daniem”, lub pomiędzy dwoma większymi grami. Dlatego Hen Daleko potrafi rozgrzać szare komórki i wrzucić nas na mocniejsze obroty!

Największe zaskoczenie 2024 roku. Gra jest rewelacyjna, sprawdzi się do zagrania z każdym, nawet osobami, które w planszówki nie grają. Jest tutaj trochę do pokombinowania, przy czym gra jest bardzo dynamiczna i przebiega błyskawicznie. Poza samym motywem z punktowaniem za karty od tyłu, mamy tu zagwozdkę z kolejnością zagrywania samych kart, gdyż jeżeli kolejna karta będzie miała wyższy numer od poprzedniej, to dobierzemy bonusową kartę (lub karty). Ale karty z wyższymi numerami zazwyczaj same potrzebują wymagań, żeby móc zapunktować, więc raczej chcemy je zagrywać wcześniej, przez co możemy nie dobrać bonusów. Tutaj jest zagwozdka, jakie karty i w jakiej kolejności zagrywać. Trochę zarządzania ryzykiem, trochę nieprzewidywalności, no i oczywiście trochę losowości, bo nie zawsze nam karty podpasują idealnie (albo przyjdą za późno). Mimo wszystko, gdy partia zamyka się w 15-20 minutach, można jej wszystko wybaczyć. Do tego aspekt punktowania, gdzie nigdy do końca nie wiemy, ile punktów dostaniemy. Polecam ją każdemu bez wyjątku. Tak mała i tania gra zachwyciła mnie bardziej, niż nie jedna wieksza i ciężka z tego roku.