Hen Daleko to prosta gra o zbieraniu symboli na kartach by zdobywać DUŻO punktów. Może nie wzbudzałaby we mnie takiego entuzjazmu gdyby nie ten ciekawy twist z liczeniem punktów od tyłu. Jest to coś takiego innego co sprawia, że mam ochotę pójść Hen Daleko. Przy okazji sama gierka trwa dość szybko i można wcisnąć kilka partii po obiadku zamiast pączków. Możliwość rozgrywki do 6 graczy jest kolejnym plusem bo gierka idealnie sprawdziła się w naszym klubie gier planszowych kiedy ktoś mnie zapytał czy mogę jeszcze do was dołączyć. Ostateczny werdykt: Hen Daleko ale jednak blisko do grania.

𝑯𝑬𝑵 𝑫𝑨𝑳𝑬𝑲𝑶 Wspólnie przenieśmy się na jeden z najbardziej tajemniczych kontynentów, Aluli. Niech każdy z Was przemierzy Aluli pieszo i pozna mieszkańców, rośliny i królestwo zwierząt. Tym krótkim wprowadzeniem chcemy przedstawić Wam grę "Hen daleko", która jest jednym z tegorocznych hitów. Zawartość gry jest niewielka: 🔸karty regionów 🔸karty sanktuariów 🔸notatnik Ale dobra gra ≠ bogactwo elementów i tak też jest w "Hen daleko". Celem gry jest zdobycie, jak największej ilości punktów sławy. W trakcie gry będziecie eksplorować kontynent dobierając i układając przed sobą karty regionów. Karty zapewniają różną ilość punktów lub zasoby, które będą potrzebne do spełnienia wymagań. Za każdą zagraną kartę o wyższym numerze (czasie eksploracji) niż karta po lewej otrzymujecie kartę sanktuarium. Możecie dobrać ich więcej, za każdą posiadaną mapę - 1 dodatkową kartę, ale ostatecznie musicie wybrać tylko jedno sanktuarium w turze. Gra wydaje się stosunkowo łatwa dopóki nie przechodzimy do punktacji. Gdy minie 8 rund wszyscy gracze zakrywają swoje karty regionów i odkrywają je po kolei, jednak w odwrotnej kolejności niż karty były zagrywane! Punktacja będzie od prawej do lewej! To jest najbardziej niezwykłe w tej grze. Z jednej strony chcesz zaplanować wszystkie swoje ruchy, z drugiej nie jest to proste zadanie, gdyż karty, które dobieracie niekoniecznie mogą być tymi pomagającymi spełnić określone warunki potrzebne do punktacji. Przy pierwszej rozgrywce na Planszówkach w Spodku tak się świetnie bawiłyśmy, że wróciła z nami do domu. Tak, dobrze się bawimy, ale przy grze również jest dużo nerwów, żeby dobrze zapunktować 😂

Gra o jednych najprostszych zasad jakie znam. Mała i lekka karcianka. Dobra na podróż. Bardzo szybka rozgrywka. Ciekawy "twist". Zagrywając kartę de facto "obstawiamy" to co zagramy w przyszłości, a im dalej w las tym łatwiej się pogubić. Niedużo, bo tylko 8 rund z pozwala coś zaplanować i mieć choć częściową kontrolę nad rozgrywkę a nie jedynie polegać na ślepym losie (czyli co przyniosą karty). A jak to wygląda? Mamy 3 karty na ręku. Co rundę - zagrywamy jedną kartę i dobieramy jedną kartę z dostępnych. Im niższy wartość zagranej karty - tym szybciej dobierzemy. Jednak jeśli wartość jest wyższa niż poprzedniej karty dobieramy z dodatkowej talii karty tzw. sanktuariów (ich ilość zależy od tego co do tej pory zagraliśmy), wybieramy jedną i zagrywamy. Każda karta może dostarczać pewne zasoby albo dawać pewne bonusy pod warunkiem spełnienia określonych wymagań (dotyczących posiadanych zasobów). Sęk w tym, że otrzymanie bonusu na danej karcie zależy od tego czy na niej oraz później zagranych kartach są odpowiednie zasoby. I tutaj pomagają karty sanktuariów bo z nich zasoby zawsze można uwzględnić.