Fall

Gra pozornie może na pierwszy rzut oka przypominać Kaskadię. Niech Was jednak to nie zmyli! To pojedynek i to z niemałą negatywną interakcją. Początek wydaje się podobny - dobieramy parę: kafelek (sześciokątny) i żeton i dokładamy do układu. I na tym podobieństwa się kończą. Po pierwsze - po dobraniu kafelka nie uzupełniamy wystawki. Runda trwa dopóki nie znikną wszystkie 4 pary. Po drugie - pierwszy gracz w rundzie bierze 1 parę, drugi - dwie, a na koniec pierwszy znów jedną. Po trzecie - budujemy wspólny "krajobraz" (a nie każdy sobie). Po czwarte - można budować piętrowo (do trzech pięter), ale z pewnymi zastrzeżeniami. Po piątek - kafelki trzeba dokładać nie tylko tak by się stykały co najmniej jedną krawędzią z istniejącym układem, ale by też by co najmniej jedna krawędź była zgodna kolorem (na początku układ składa się z jednego kafelka startowego) albo dokładać jeden na drugim, ale tak by co najmniej jeden kolor nowego kafelka zgadzał się z jednym z kolorów na niższym poziomie i wciąż - by patrząc z góry - co najmniej jedna krawędź pasowała do istniejącego układu (nie wolno nic kłaść na kafelek początkowy). Nie można położyć kafelka na żeton żaby lub grzyba (w innym przypadku - można zakrywać żeton - wówczas się go odrzuca). Po szóste - na puste kafelki możemy dokładać żetony (niekoniecznie na te same, które wyłożyliśmy w danej rundzie), ale nie musimy - wolno nam zachować sobie do 2 żetonów. Żeton żaby musimy wyłożyć natychmiast po dobraniu (i dołożeniu kafelka) i można go położyć na dowolnym niestartowym kafelku. Jeśli kładziemy żeton grzyba, kładziemy na nim również swój znacznik grzyba (w odróżnieniu do pozostałych żetonów, tutaj przynależność ma znaczenie). W każdej rundzie - znacznik rundy wskazuje jakiego żetonu nie można wykładać. Po siódme - gramy 12 rund. Po ósme - na koniec punktują 3 karty celów, które dobieramy w tajemnicy przed przeciwnikiem. Pierwsza daje punkty za kwiaty (na niektórych rogach kafelków są fragmenty kwiatów, gdy 3 rogi się zetkną mogą utworzyć jednokolorowy kwiat; wówczas każdy gracz dostanie za niego tyle punktów ile jest napisane na jego karcie celów). Druga karta daje punkty za grupy lisów (każda za inny schemat). Trzecia za ptaki (są dwa gatunki i każdy z nich może punktować inaczej, ale również dodatkowe punkty można zyskać lub stracić za ich wzajemną relację). Czwarta punktacja to za grzyby każdego gracza (w zależności od poziomu od 1 przez 3 aż po 6 punktów). Po dziewiąte wygrywa ten, kto zdobędzie najwięcej punktów. Niemniej trzeba przyznać, że gra ma bardzo ładnie porządnie wykonana, mamy przyjemny woreczek, drewniane znaczniki, kartonowe kafelki i planszetka z torem rund a to wszystko zamknięte w malutkim, poręcznym pudełku. Jedyne o co można się przyczepić to przejrzystość. Na kafelkach znajdują się liście w trzech kolorach: zielonych, żółtych i czerwonych. Niestety nie widziałem żadnej pomocy dla daltonistów, a co więcej - nawet ludziom poprawnie odróżniającym kolory, ze względu na teksturę liści i zbliżenie kolorystyczne, może sprawiać trudność dostrzeganie właściwego koloru. Warto spróbować.