Tania... i na tym kończą się zalety tej gry. To miernie wydana PRLowska kopia Monopoly, która w czasach słusznie minionych - z braku laku - cieszyła się sporą popularnością. Dzisiaj jednak nie przystaje do współczesnych gier. Chociaż może dostarczyć sporo rozrywki to raczej nie rozgrywki. Poziom wpływu gracza na rozgrywkę mieści się między "Węże i drabiny" a "Talismanem". Pewnie można by ją gdziś sklasyfikować w okolicach Ludo, ale fakt, że część rozgrywki przeniesiona jest nad planszę (dogadywanie się, licytacje, etc.) niektórych może bawić. Podejrzewam, że współcześnie głównymi odbiorcami tej gry są dzieci, które w jakimś stopniu są wprowadzane do świata planszówek. Żaden gracz nawet na tę opinię nie spojrzy. A Ci co spojrzą nie zrozumieją mojego skrajnie negatywnego nastawienia do niej.

Tą grę kupiłem ze względu na sentyment z dzieciństwa i przez taki pryzmat ją ocenie. Gra prosta szybko się ją przygotowuje do grania i szybko sprząta. To gra klasy siądźmy wszyscy razem do stołu i spędźmy razem czas nie ważna czy gramy z dziećmi, czy z dziadkami wszyscy miło spędzimy czas razem. W tej grze nie ma nic porywającego lub przykuwającego wzrok przy grach dzisiejszych. Mimo to za koło 50 zł dostajemy starego klasyka, który potrafi skupić całe rodziny przy stole i miło spędzić czas razem. Jakość wykonania mocno budżetowa, ale mi to w tej akurat grze w ogóle nieprzeszkadza. Dla mnie ta gra to trochę podróż w swoje dzieciństwo, więc to raczej gra nie dla każdego. Gram w tą grę przy rodzinnym stole jej prostota i mój sentyment sprawia, że gra mimo trącenia myszką pozostanie i tak w mojej kolekcji.