Eurobusiness to klasyczna gra planszowa która jest oparta na zasadach klasycznego Monopoly i praktycznie nie wprowadza żadnych zmian. Podczas rozgrywki gracze rzucają kostkami i poruszają się po planszy w jednym kierunku o wskazaną liczbę oczek. Następnie kupują nieruchomości, na których się zatrzymają, pobierają czynsze z nieruchomości już posiadanych, na których inni gracze się zatrzymają poprzez losowy rzut kostką, a gra trwa do momentu wyeliminowania przeciwników z gry. Rozgrywka jest mocno losowa, a decyzje graczy często nie mają znaczenia, zazwyczaj opłaca się kupować wszystko na czym pionek gracza się zatrzyma. Nie ma tu praktycznie żadnej taktyki - o przebiegu rozgrywki w dużej mierze decydują rzuty kośćmi, co często prowadzi do losowych i frustrujących sytuacji. Eurobusiness potrafi się potwornie dłużyć, szczególnie przy większej liczbie graczy, a mechanizm eliminacji sprawia, że część osób przez długi czas pozostaje jedynie obserwatorami. Podsumowując Eurobusiness wypada blado na tle nowoczesnych gier planszowych, które oferują większą decyzyjność, lepsze tempo rozgrywki i ciekawsze mechaniki. Jako familijny klasyk do okazjonalnego grania z dziećmi może się sprawdzić, ale raczej tylko na samym początku planszówkowej drogi. Na rynku jest dziś naprawdę wiele znacznie lepszych tytułów - bardziej angażujących i pozwalających rozwijać logiczne myślenie. Eurobusiness cenię przede wszystkim za wspomnienia z dzieciństwa. W tamtym czasie była dla mnie świetną grą i dawała mnóstwo radości i być może właśnie o to chodzi w tego typu tytułach. Pomimo sentymentu obecnie ciężko mi ponownie zasiąść do tego tytułu ze względu na dużą losowość i przestarzałe mechaniki. Moja końcowa to ocena 5/10.